The Babysitter (1969)

Geweldige mix van relatie- en rechtbankdrama, én psychologische en erotische thriller!

Kán dat allemaal in één mooi geschoten bundeltje verpakt zijn? Jawel dus, The Babysitter is een fijn werkje met heerlijke hammy acteurs en -voor die tijd dan toch- verrassend sterke erotiek en actie.

Een ruwweg middelbare assistent District Attorney (asst. openbaar aanklager) zit middenin een zaak waarin de leider van een motorbende wordt aangeklaagd voor de brute verkrachting en moord op een meisje. Hij heeft moeite de zaak te combineren met zijn gecompliceerde leventje. Voor zijn frigide ouwezeurdoos van een vrouw is bridgen met de buren het hoogtepunt van de week, waar ze altijd iets op zijn speelwijze, of zijn levenswijze heeft aan te merken.

Om die bridge afspraken na te kunnen komen, nemen ze voor hun zoontje en lesbische dochter een lieftallige babysitter in dienst, die trouwens wél minderjarig én uiterst verleidelijk is!

Kan hij de voorlijke charmes van de babysitter weerstaan? Wil hij die überhaupt weerstaan? Begeeft hij zich, als asst. openbaar aanklager dan niet op zéér glad én dun ijs? Wordt hij -bijv. voor de motorbende leider- ineens chantabel? Is het allemaal een vooropgezet plannetje van een berekenende lieflijk uitziende tienerheks, of is hier meer aan de hand? Is dit een opzet voor blackmail?

Dit zijn allemaal vragen die niet bij je op hoeven te komen, omdat dit een zéér goed verlopend, zinderend, en van intriges aan elkaar hangend verhaal is! Het is een Z/W film uit 1969, dus de mannen hebben allemaal vet achterover gekamd haar. Ook de DA ziet er gedistingeerd uit, met zijn netjes gebrylcreamde grijze haartjes! Hij is de ultieme stijfgesteven sok, de grijze stropdas, de gedegen vader en liefhebbende husband die iedere '60s vrouw zich kan wensen! En toch smeult er een vuurtje, wat alleen de teeny babysitter kan aanwakkeren!

De babysitter wordt heerlijk voorlijk en ongecompliceerd neergezet. In de spirit van de Vrije Jaren '60 is dit een vrijelijk dansend en flirtend teeny boppertje dat weet dat ze het hart van élke man sneller kan doen laten kloppen! En toch zit er een zweem van onschuld in haar provocerende gedrag.

De film heeft meerdere interessante twists, waardoor ik tot aan het eind geboeid bleef kijken. Van het stoffige leven van de huisvader, de opleving door het vlinderende babysittertje, de eerste voorzichtige verleidingspogingen, de zinderende affaire, de chantagepogingen, vertwijfeling, verslagenheid, de razende climax, het is allemaal prachtig! Het eind is treffend, maar raar. Of het écht zo happy is, weet ik niet. De betrokken hoofdrolspelers leken er content mee. Vooral het geweld, én helemaal het -niet overdreven, maar zéér zeker voldoende aanwezige- naakt heeft me verbaasd. Ik had dit niet achter een normale '60s film gezocht, maar het zit er allemaal in, hulde!

Dit was qua idee, verhaal, uitvoering, én acteren écht een film naar mijn hart. Ik heb geweldig genoten van deze fuddy duddy die uit zijn strakke keurslijf probeert te breken, met alle nare gevolgen van dien. Een meisje dat vrij wil leven, en liefhebben, zonder na te denken over de onvermijdelijke consequenties, voor hen beiden!

Moet je nu medelijden hebben met de frigide bitch van een vrouw? Nah, dat had ik niet écht. Ik verplaatste me liever in de twee 'geliefden'... Ook mooi is het zijverhaal van de motorbendeleider en zijn 'old lady'. Kijk wat er gebeurt als je een babysitter kwaad maakt! Dat is de les die getrokken kan worden uit deze film. MAAK NOOIT DE BABYSITTER KWAAD!!!!!

Groovy.

Zo enthousiast als mijn voorganger zal ik nooit worden over deze oppas. Het begon af en toe wat teveel te slepen en zichzelf te herhalen en de uiteindelijke uitwerking van het verhaal vond ik maar zo zo, zeker de afsluitende noten. Een rechtbank heb ik ook maar twee keer gezien trouwens, en dan alleen nog de buitenkant en eenmaal het hoofdkantoor.

Gelukkig ben ik het met een boel voornoemde zaken wél eens, want The Babysitter bevat erg leuke elementen: een mooi portret van de Amerikaanse moraal (vader) die in discussie gaat met de jonge garde (oppas) en vervolgens er een affaire mee begint! Ook de extra verhaallijn van de bikers, het bikerliefje en Maxwells dochter behandelen allerhande conflicten die de film onverwachte diepgang (of bedoel ik nu jeu?) meegeven. En niet te vergeten een paar spannende, erotisch getinte scènes, waarbij het versnijden ervan met herinneringen ofwel realtime momenten af en toe erg goed werkte - maar af en toe ook wat teveel gedaan werd.

Dit is er nu echt eentje voor de remake, wat mij betreft!

Lol groovy.

Helemaal eens met Bungel dez film verdiend een remake.

Zo halverwege de film begon ik scenes te skippen. Ondanks dat leuke film en aardig einde.