Showdown at Eagle Gap (1982)

De laatste film van western-veteraan regisseur William Witney, die hierin zelfs nog een cameo rolletje heeft.

Verschijnt deze maand op DVD in Nederland, onder de titel 'Quell & Company'.

Een merkwaardige film, maar geen opmerkelijke.

Het begint bij de vreemde co-productie partners: Amerikanen en Duitsers.

Nu zijn de Duitsers na de Amerikanen weliswaar de grootste western liefhebbers, dus zó vreemd is het ook weer niet.

Toch ben ik deze combinatie zelden of nooit tegen gekomen.

Bevreemdend werkt ook de sfeer van de film, wanneer je weet dat die film van 1982 dateert.

Als je mij zou vertellen dat hij eind jaren '50 of begin jaren '60 voor de Amerikaanse TV gemaakt zou zijn, dan had ik het ook geloofd.

Alleen het thema racisme doet 'moderner' aan, net als een van de hoofdrollen voor een zwarte acteur, Rockne Tarkington, als Enterprise Jackson.

Dat is tevens de sterkste acteur van de cast.

Dat is dan wel meteen ook een realistisch tintje, zowel letterlijk als figuurlijk, want de zwarte 'westerners' werden in vroegere westerns meestal doodgezwegen.

En dat terwijl er in het Amerikaanse westen van na de burgeroorlog talloze zwarte cowboys rondzwierven (zo'n 25 % van alle cowboys waren Afro-Amerikanen)

De uitwerking van het toch niet zo slechte verhaal is wisselvallig.

Aan alles is te zien dat het om een routineklus van veteraan western-regisseur William Witney ging.

Een man met een ervaring op het gebied van westerns, die weinig gelijken kent.

Maar ook Witney's routineklussen zijn voor de western fans nog het bekijken nog waard.

Tegenvallers zijn vooral hoofdacteur Madison Mason, stoere naam, maar heel zwakke acteur met weinig uitstraling, en een onbegrijpelijk ondermaatse vertolking van de vrouwelijke hoofdrol, door de Engelse Cheri Lunghi.

Een actrice die ik nooit zo matig, en soms zelfs génant, zag spelen.

De Duitse inbreng, afgezien van de D-Marken, is er in de vorm van acteur Ulrich von Dobschütz, die de rol van dokter Hedrik speelt.

De man deed mij enigszins aan Karlheinz Böhm denken, alleen minder onsympathiek.

Een bekend gezicht uit de hoogtijdagen van de westerns is Skip Homeier, hier in een van zijn laatste rollen, en zeker niet een van zijn beste.

Hij is de machtswellustige rancher Alexander (what's in a name?) Kirk.

Net als in vele andere Witney westerns is er geen gebrek aan schiet en knokpartijen.

Vervelend wordt het nooit.

Achtervolgingen te paard zijn ook een kolfje naar de hand van Witney.

Aan het eind van de film krijgen we een prachtig staaltje van 'fast riding and pistol whipping' te zien.

De settings (Durango) zijn prima, ook het uitstapje naar Mexico, met een mooie hacienda, en minstens gelijkwaardige señoritas (Adriana Parra en Pilar Pellicer) is de moeite waard.

Eigenlijk zit alles erin dat een leuke western moet hebben, fraaie landschappen, Indianen, saloongevechten, schietpartijen, 'pardners', actie te paard etc.

Maar toch is er op de een of andere manier niet echt uitgekomen wat erin had kunnen zitten.

Het blijft bij een TV pilot achtige film, met te zwak acteerwerk.

Daarbij komt nog dat de beeldkwaliteit van de DVD niet de beste is.

De film is alleen af te spelen op heel klein beeldformaat, tenminste wanneer je nog een beetje scherpte wil overhouden.

Toch heb ik geen spijt van de aanschaf.

Het is de laatste western van Witney, die zelfs nog even als sheriff 'W.B. Whitney' te zien is, aan 't eind van de film.

En aangezien het toch de regisseur is van wie ik de meeste films gezien heb, en ook op DVD bezit, is het een soort van afsluiting van een tijdperk.

De film is op DVD uitgebracht onder de titel 'Quell & Company '.

(De foto die op de poster hierboven te zien is, heeft niets met de film te maken)