Ronde de Nuit (1984)

Er schijnen er aardig wat van te bestaan : films met Eddy Mitchell...wie ? Wel, schijnbaar een soort Johnny Halliday kloon incl. Rock and roll vintage jaren 50 toupetje. In zijn land een heuse ster blijkbaar, hier gelukkig een ongekende.

Hier mocht deze "jonge " ( sic ) , " vlotte " man van in de veertig met behalve toupet een gezellig middelbare leeftijdbuikje het eens proberen als superflic, uiteraard terzijde gestaan door een buddy ( Lanvin ) want het betreft een heuse buddycop flick met alle cliché 's die daarbij horen. Rare flikken trouwens die 2 : behalve zelfverklaarde anarchisten zijn ze ook 2 heuse noir buffs die elkaar op de gekste momenten bestoken met filmtriviaquizvragen. Mitchell heeft zijn appartement verder behangen met posters van filmiconen.

Ook inhoudelijk en visueel poogt deze prent een neo noir te zijn , maar daar gaat de brave Missiaen die al snel in het tv film circuit verzeild geraakte tamelijk de mist in : alles oogt en komt hier over als een pilot voor een eighties buddycop teevee serie. Daar verandert het bezoekje aan Chinatown verder nix aan.

De intrige draait- verrassend- om een gigantische samenzwering van crooked politicians en vastgoedontwikkelaars, uiteraard dikke mik met de mafia. Dit alles tegen de achtergrond van de wijk Saint Gregoire, waar krakers - met de sympathie van de regisseur- zich verzetten tegen de plannetjes van een vastgoedmafioso om van de buurt een brave new world te maken. Deze schavuit zet daarbij een fasjistiese knokploeg in.

Daar zitten de 2 superflikken eigenlijk achter aan, maar zoals gebruikelijk komen die 2 op het spoor van een diabolisch complot dat ze eens eventjes- uiteraard tegengewerkt door hun superieuren- gaan oprollen. De enige en tamelijk zinloze hulp van buitenaf wordt geleverd door n.b. een bejaarde Francoise Arnoul, geengageerd journaliste.

Opvallendste aan de film echter : de gememoreerde call girl. Dat blijkt een Grace Jones kloon te zijn alsmede een meedogenloze killer, die gespecialiseerd is in het liquideren van SM adepten uit de hoogste kringen. Helaas blijkt dit veelbelovende gegeven uiteindelijk niet de hoofdmoot van de film te vormen en zien we er te weinig van in beeld. Beginsequentie was echter wel veruit de beste uit de film. Je zou trouwens zweren dat deze film die voor a view to a kill kwam gene heeft geinspireerd, en dat juist Jones de kloon was van Lisette Malidor hier !

Nogmaals: behalve die killercallgirl is het allemaal erg pover en niet de moeite, ook niet ondanks de aanwezigheid van de ouwe Pellegrin als gangster die een illegaal casino runt voor de elites.

Toch enkele onbedoelde hoogtepunten : de lachwekkend slechte actiescènes, vooral dankzij de ouwe dikkerd Mitchell die hijgend en puffend de baddies achternazit en in elkaar slaat ! Lachen.

Voor de waarschijnlijk hypothetische Mitchellfans is er de DVD, waar hij uitgebreid kakelt over zijn bijdrage aan dit product.