Karumen Junjô Su (1952)
Genre: Komedie
Speelduur: 98 minuten
Alternatieve titels: Carmen's True Love / Carmen Falls in Love / カルメン純情す
Oorsprong:
Japan
Geregisseerd door: Keisuke Kinoshita
Met onder meer: Hideko Takamine, Masao Wakahara en Chikage Awashima
IMDb beoordeling:
6,2 (247)
Gesproken taal: Japans
On Demand:
Niet beschikbaar op Netflix
Niet beschikbaar op Pathé Thuis
Niet beschikbaar op Videoland
Niet beschikbaar op Prime Video
Niet beschikbaar op Disney+
Niet beschikbaar op Google Play
Niet beschikbaar op meJane
Plot Karumen Junjô Su
Carmen werkt in een klein theatertje waar ze in een parodie op Bizet's opera de hoofdrol speelt en daarvoor onder andere uit de kleren gaat. Op een dag raakt ze verzeild in het atelier van de kunstenaar Hajime. Ze blijkt niet alleen van zijn moderne kunst erg onder de indruk te zijn, maar hij ziet haar alleen maar als model. Hij heeft ook zo zijn eigen problemen. Zoals Akemi die een kind van hem heeft en zijn verloofde van wie de moeder mee doet aan de eerste verkiezingen in Japan als leidster van een feministische, restauratieve partij die herbewapening hoog in het vaandel heeft staan en die zich zo vlak voor de verkiezingen geen schandaal veroorloven kan.
Externe links
Acteurs en actrices
Carmen
Hajime Sudô
Chidori
Akemi
Kumako Satake
Maid
Landlord's cousin
Reviews & comments
Mochizuki Rokuro
-
- 18942 berichten
- 16349 stemmen
Dit "vervolg" (dat ook gewoon los te bekijken is - er zijn nauwelijks overenkomsten, behalve dat Takemine een danseres speelt die Carmenheet (ze danst nu wél op Bizet)) was toch weel stuk minder. In tegenstellig tot Carmen Comes Home speelt de film hier duidelijk wel in het tijdperk van de naslaape van WOII en de wederopbouw van Japan. De rol van vrouwen hierin is vaak onderwerp in films en eigenlijk altijd overtuigender uitgewerkt. Het acteerwerk is zeer mager en de mix van drama en niet-werkende (slapstick) humor zorgt ervoor dat het geheel niet overkomt. Het liefdesverhaaltje van Carmen had ook los van de achtergrond verfilmd kunnen worden, maar de danseres in arme omstandigheden die opbloeit in een wat onwennige liefde had zo uit de Hollywood Jaren 30 kunnen komen. Weinig overtuigend allemaal - het meest opvallend zijn enkele gekantelde canerashots die Kinoshita een aantal maal gebruikt, om een narratieve wending (naar aanleiding van een ontmoeting of het binnenkomen van iemand bijvoorbeeld) te benadrukken (die lelijke scene overgangen - als ware het een goedkope powerpoint, zaten in 24 Eyes volgens mij later ook). Deze film is overigens in zwart/wit. Naar verluidt een stilistische keuze, was nu juist verfrissend geweest een kleurenfilm hierover te zien.
Corporate & Media
Realtimes Network
Innovatieweg 20C
7007 CD, Doetinchem, Netherlands
+31(315)-764002
- Registreer
- Contact ons
- Over ons
- Adverteren
- MovieMeter Films Wiki
- Series Wiki
- Algemene voorwaarden en privacybeleid
- Consent wijzigen
- RSS Feeds
- API
© 2026 MovieMeter B.V.
