Sei Jellato Amico, Hai Incontrato Sacramento (1970)

Ze bestonden nog : spaghetti's met Ty Hardin...u weet wel een gevallen teeveesterretje dat het net als ene Eastwood mocht proberen in Europa, met net een fractie minder succes. Nu zegt die teeveeroem van Hardin me ook niets, maar kenners vertellen me dat teeveesterren toen veel goter waren dan filmsterren dus die Hardin moet een hele grote zijn geweest. Zie er in zijn films eigenlijk weinig van terug, maar waarom zou je je inspannen voor een c- genrefilm.

Late spaghetti hier van Cristallini, tamelijke nobody, waarschijnlijk het gekendst vanwege zijn Merli vehikel i gabbiani volano basso en ook geen hoogvlieger. Voeg daarbij een post- trinita productiejaartal en een miniem budget dat aan alles is af te zien, zodat een totaal fiasco verzekerd lijkt.

Met die extreem laaggespannen verwachtingen viel dit me nog enigszins mee, vooral dan dat het geen zoveelste Trinita rip off bleek te zijn maar een naar genrebegrippen nog ietwat origineel te noemen verhaal omtrent een ex-boxer - Hardin met grijze baard- en zijn gezellige gezinnetje dat ook eerder in een Amerikaanse teeveewestern lijkt te passen, zij het ongecensureerd.

De synopsis hierboven klopt weer eens niet : Hardin is de vader van Atkins - een gaarne de zweep hanterende blondine die hier haar enige rol van importantie vertolkte- en ook degene die haar gaat bevrijden van de booswichten . Die onverlaten staan onder leiding van Rossi Stuart, hier Murdock ( sic ) geheten. Dan zijn we trouwens al tegen het eind van de film , die grotendeels nogal jolig zij het niet echt kluchtig is, vooral gevuld met zinloze scènes als 2 uitgebreide boxkampen en een bizar gospelintermezzo, wie weet een idee van gristenmens Hardin zelf.

Toch nog 4 shoot outs en een bodycount van ongeveer 20, waarbij de main villain de wijze lessen van Tuco weer eens omgedraaid lijkt te hebben... bijrollen voor o.a. Cooper/ Rosi als overbodige sidekick, en Hay als de zoon van Hardin van wie hij vreest dattie gay is, gelukkig echter doet hij het met Nell. Ook nog Tranquilli in een al evenzeer tamelijk zinloze rol als bankier. Laten wij ook de hoogbegaafde schimmel ...Ringo niet vergeten.

Completistenvoer kortom, met als sterkste troef de score van Micalizzi . Vooral een erg aanstekelijk main theme. Wat te weinig om hier achter aan te gaan, temeer omdat de enige DVD uit Duitschland gecoupeerd is en slechts Duitse dubbing bevat.