La Part des Lions (1971)

Hmm...van een policier met Aznavour, Hossein, Constantin, Pellegrin en Martinelli mag je toch iets meer verwachten dan deze 13 in een dozijn gangsterflic.

Enige originele trekje is de hoedanigheid van Aznavour, die hier een gevierd schrijver speelt die allerminst is uitgerangeerd maar zojuist een prix Balzac- uiteraard een fictieve onderscheiding- heeft mogen ontvangen en wiens signeersessies druk bezocht worden, zeker nadat hij in een flauwe Sartre imitatie- of kwam die later- bedankt heeft voor die prijs.

Hij is echter- zoals dat zoveel intellectuelen overkomt- ten prooi gevallen aan melancholie nadat zijn pleegvader - ziek reeds- is overleden, die hem opnam als onderduikertje tijdens de oorlog. Zo komen we op Hossein, zijn bloedbroeder die echter heeft gekozen voor het actieve leven en gangster is geworden.

Waar dit toe leidt snapt een kind : Aznavour biedt zijn hulp aan bij de volgende klus van Hossein en zijn door Pellegrin gerunde bende, die zal bestaan uit een bankoverval. Die wordt op een wat onbedoeld komische wijze uitgevoerd, waarna de jacht van de politie en inspecteur Constantin op deze onverlaten kan beginnen. Gelukkig vliegen de baddies elkaar als gebruikelijk snel al zelf in de haren.

Enfin, Aznavour had weer stof voor een nieuwe roman. En jullie Elsa Martinelli ? Welnu : deze hoogjukbenige brunette komt hier amper 5 minuten in beeld als lief van Hossein en is duidelijk al fysiek over the hill.

Wat rest is een overbodige film die probeert een melancholisch sfeertje te evoceren, maar in concreto betekent dit dat de protagonisten ronddolen alsof ze een maagzweer hebben, dit alles in een dikke stront tempo.

Nog zo'n interessant filmpje dat je nergens vindt...