Going Places (1938)

Going Places bevat het 'catchy' nummer Jeepers Creepers, gespeeld en gezongen door Louis 'Satchmo' Armstrong. Het liedje werd genomineerd voor een Oscar.

Armstrong speelt in deze film een paardenknecht, die de wilde ros 'Jeepers Creepers' alleen kalm kan houden als hij het deuntje speelt op zijn trompet. Dit leidt tot een aantal komische segmentjes waarin hij eerst op een brommertje achter het losgeslagen paard (met de ongelukkige Dick Powell erop) rijdt om hem maar koest te houden.

Tijdens de chaotische finale rijdt Louis met band langs de hindernisparcours om Powell bij te staan. Dat Jeepers Creepers tussendoor de baan verlaat om over picnicktafels en waslijnen te springen, draagt alleen maar bij aan de hilariteit.

Het verhaal zelf is standaard: een gevalletje 'mistaken identity' dat moet worden doorgezet, omdat er pressie is van twee kanten. Een meisje (hoe kan het ook anders) en gokkers, die willen dat hij rijdt en wint.

De cast is volledig gevuld met contractspelers. Dat zijn de 'bit-actors' die vaak de ondersteunende rollen spelen naast de echte (A) sterren. Als je veel Warner/ First National/ Vitaphone films hebt gezien uit deze periode, is Going Places een feest van herkenning.

Allen Jenkins, die in deze film 'higher billed' is dan Ronald Reagan, is er zo een. Vaak de klunzige rechterhand (of linker, in zijn geval) met een dikke New Yorkse accent. Hij zou later de stem worden van Officer Dibble in de cartoonserie Top Cat.

Enige smet is de Uncle Tom-opmerking richting Louis Armstrong.

Blijkbaar was dit nog grappig in Hollywood in '38, ondanks de status en staat van dienst van Armstrong.