Barber Yoshino (2004)

Vergelijkbaar met Kamome Diner -fal ?

Die heb ik nog niet gezien, wel Megane. De film is in ieder geval herkenbaar als van Ogigami's hand. Dat zit hem meer in de humor dan in het tempo, maar ook wel in de rol van de kapster die in het stadje de touwtjes strak in handen heeft en zo een strenge tweelingzus van de oude vrouw uit Megane zou kunnen zijn.

Schattig filmpje met de lome sfeer van een suffige Japans stadje dat eigenlijk bloedserieuze thematiek verpakt in een kleine comming-of-age komedie die goed is voor een hardnekkige glimlach, in ieder geval op mijn gezicht. Het film deed me qua sfeer denken aan Astrid Lindgren.

Ogigami volgt het perspectief van de kinderen, maar door verschillende subtiele details krijgen ook de volwassenen reliëf en de hele film diepgang. Ozu is eigenlijk niet zo heel ver weg.

Geen grootse revoluties in een Japanse film en zo ook hier een eerder realistisch einde dat verzoend en aan allen nieuwe ruimte gunt. Zou verplichte kost moeten zijn voor de verachters van theedrinkers.

Ah, en voor de fans, roze staat "ugly-guy", uhm, beeldig en hij blijkt ook nog eens uitstekend met Italiaans verisimo uit de voeten te kunnen.

Zeer fijn.

Een film over tradities, rebellie en het conflict tussen generaties. Het zit er allemaal in, maar de presentatie is zo luchtig en vrijblijvend dat het nooit opdringerig wordt.

Vlot en leuk filmpje dat gedragen wordt door Motai, geweldig personage, ook geweldig gebracht. Een paar gekke scenes, verder een luchtig coming of age dramatje met genoeg humor en een economische speelduur.

Visueel fijn, ook een aardige soundtrack, maar niks opvallends binnen het genre. Fans weten wat te verwachten. Sterke startfilm van Ogigami, benieuwd naar de rest van haar werk.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk.

Deed me ergens een beetje denken aan een lichte versie van One Flew over the Cuckoo's Nest, waar ook de aankomst van een buitenstaander de gemoederen opschudt. Maar dat is dan ook de enige overeenkomst, want alles is hier veel luchtiger, onschuldiger, en een groot drama wordt het nooit.
Leuk die basisschool kindertjes, die behoorlijk oversekst zijn. Goed geacteerd ook, zeker gezien de leeftijd, maar het is inderdaad de moeder die de show steelt.

Visueel dik in orde, maar verliest het wel van dat andere feelgood filmpje dat ik vandaag heb gezien, Instant Numa. Daarom 3,5*.

Veel te lang heb ik de Japanse cinema links laten liggen, dat blijkt nu wel weer. Het lome, relaxte filmen van Ogigami kon me altijd wel bekoren en deze film leek me afgaande op het plot en de poster zeker wel wat voor mij.

Heerlijk luchtig, droog en absurd deze film. Dat kapsel van die jongettjes is werkelijk géén pan!!! En geinig hoe niemand zich daar ook maar het minste druk om maakt, want iedereen ziet er gewoon zo uit. Tot er new kid in town arriveert ....(helemaal niet met gebleekt haar, hoe komt iedereen daar bij IMDB op? Snap de lage waardering daar ook niet?).

Later, als de jongens van hun kapsel af willen en daarvoor naar een naburig stadje gaan, worden ze gepest door de lokale jongens daar, maar subtiel vinden de meisjes daar die kapsels 'cute'. Wat die jochies dan weer helemaal niet doorhebben.

Motai is toch helemaal 'geknipt' voor dit soort rollen, ze zit ook in 'Always: Sunset on Third Street' en de daaropvolgende delen, maar ik kan me haar daarvan niet herinneren.

Leuk, dit soort filmpjes heb je zo af en toe nodig!