Dia Dokutâ (2009)

Inderdaad, zeker Tsurube Shôfukutei (de vader van Forest Whitaker is zeker ooit in Japan melkboer geweest?) acteert sterk. Verder een prima supportcast.

De regisseur neemt i.d.d. wel zijn tijd, maar de film verveelt niet. Wel had ik de lou al gauw door, maar eigenlijk hindert dat niet in deze film.

Over of de film terecht bovenaan staat in die Kinema Junpo lijst laat ik in het midden, maar slecht is de film zeker niet.

Fijn.

Een klein, voortkabbelend dramatje. Daarvoor is het Japanse platteland uiteraard erg geschikt, het tempo is daar sowieso wat lager en heel modern oogt het ook niet. Het is de ideale setting om dit verhaaltje te ontplooien, wat Nishikawa dan ook erg bekwaam doet.

Het verhaaltje is op zich best leuk, met name omdat een nogal louche onderneming toch met veel warmte en genegheid verteld wordt. Shôfukutei is daar ook de perfecte acteur voor, hij speelt z'n rol dan ook met verve. De rest van de cast moet zeker niet veel onderdoen, al zijn de meeste acteurs wel gewoon getypecast.

Erg enerverend of opvallend is de film niet. Beetje raar om te lezen dat hij ooit als beste in de KJ list naar voren is gekomen, anderzijds is dat een blad dat typisch gevoelig is voor wat braver drama werk. Film had allicht iets korter gekund en iets meer scenes mogen bevatten die echt indruk maken, maar de liefhebber van het genre heeft er een leuk filmpje bij.

3.5

Leuke film over een plattelandsdokter, die een geheim verbergt. Als toeschouwer heb je redelijk snel door wat dat is, maar dat maakt het juist een beetje spannend. Mooie vertolkingen van Tsurube Shōfukutei en veterane Kaoru Yachigusa. Luchtig en aangenaam. Zonder de plotwending had het een Japanse versie van "Dorp aan de Rivier" van Antoon Coolen kunnen zijn.