Strella (2009)

Het opmerkelijke, eerlijke, tragische, onconventionele, controversiële en diep menselijke drama lijkt gebaseerd te zijn op de Griekse mythologie. De film, die begint als een roerend liefdesverhaal tussen een, op het oog sterke gespierde veertiger, net uit de gevangenis ontslagen en een jonge transseksuele prostituée, wordt weldra hard en donker. Maar ondanks de passie en pijn, wordt de story (je zou het ook een zoektocht naar identiteit kunnen noemen) luchtig, met humor en diepgang verteld. Omdat de regisseur te voorzichtig met de climax omgaat, duurt de film net iets te lang. De cast, die enkel uit amateurs bestaat, speelt overtuigend, naturel en geloofwaardig. De seksscènes zijn expliciet. Panos H. Koutras heeft de film, vanwege het delicate onderwerp, zonder financiële steun moeten produceren.

Boeiende en sfeervolle film, een bizar verhaal welke nergens ongeloofwaardig wordt. Mina Orfanou speelt Strella bijzonder goed. Eigenlijk komen alle acteurs tot leven, worden ook niet overdreven neergezet, iets wat je bij travestie nog wel eens ziet. De enkele sekscene die ik gezien heb, vond ik weliswaar geloofwaardig, maar nu niet echt expliciet. Het is wel wezenlijk voor het verhaal, maar overheerst gelukkig niet. Goede film.

Het bestaan van en het omgaan met een oncenventionele wereld wordt als heel natuurlijk voorgesteld.

Nochtans is het heel begrijpelijk dat de film in het thuisland bij het verschijnen voor een zekere opschudding zorgde.

Het is een regelrecht drama als ge de houding van Strella tov Yiorgos ontleedt (toch een erg verrassende wending in het verhaal).

De mooiste scénes zijn de close-ups van Strella, zich volledig bewust van het dramatische, met het sterke, emotionele operamuziek en zang (Ik denk uit Puccini's "Madame Butterfly").