Die Berührte (1981)

Ik had tot twee weken terug nog nooit van Helma Sanders-Brahms gehoord. Totdat ik haar (verwaarloosbare) korte bijdrage zag aan de omnibus-film "Lumière et Compagnie". Bij Facets Video hebben ze een heel deel van haar fimls uitgebracht op DVD waarvan ik deze goedkoop tegenkwam. De periode waaruit de film stamt is tijdens (het einde van) de bloeiperiode van Duitse Cinema (Herzog, Fassbinder, Schlöndorff, Wenders, etc) en mede daardoor (en de synopsis) erg nieuwsgierig naar haar werk. Naast de genoemde "Lumière" film heeft ze hier op de site voor haar andere werk welgeteld 0 (nul) stemmen.

Jéé, de Berlijnse Muur lijkt al wel een eeuwigheid geleden als ik deze film zo zie. Wellicht is het ook al best wel ver terug als ik me realiseer dat de meeste users op deze site ook niets van die Muur hebben meegekregen. Ben zelf nog in Berlijn geweest met én zonder Muur. Speciale sfeer. Ik weet niet of er meer films zo effectief gebruik maken van deze locatie (Was het niet Posession van Zulawski?), maar tips zijn welkom. Sowieso ook nog steeds een interessante periode die 70/80-er jaren Duitse geschiedenis.

Goed de film dan. Zoals al eerder geschreven was Sanders-Brahms mij onbekend (en ik weet me in gezelschap van 110.319 andere users). Deze film maakt nieuwsgierig naar meer. Godsdienstwaanzin, vrouwen ont-the-edge of een niet noodzakeljk combinatie daarvan worden hier claustrofobisch uitgewerkt dat het pijn doet. Niet fijn om naar te kijken, maar wel cinema die goed gebruik maakt van weinig middelen.

De aantiteling is al goed voor hyperventilatieaanval (denk aan begin jaren 80 en de computerschermen van die tijd met die groene matrix lettertjes) en ook de epileptici onder ons worden niet gespaard in een discoscène waar Noé blijkbaar goed naar gekeken heeft (alleen dan met bejaarden). Voeg daar nog wat hopeloze en wanhopige sex aan toe en voilà.

Je krijgt een film die enerzijds totaal is uitgebeend tot het verstilde en kale uinversum van een vrouw die 'een beetje de weg kwijt is' en niet weet of ze in een christelijke commune thuishoort of wil tippelen langs de muur en anderzijds ook een achtbaanrit van emoties en indrukken die zijn weerga niet kent.

Kanp gedaan en op naar meer.

Die seks scene met die illigaal, vlak na haar abortus, in dat smerige achteraf hotelletje, op dat compleet met bloed doordrenkte matras staat echt voor eeuwig op mijn netvlies gebrand. Misschien wel het naarste filmmoment dat ik ooit zag. Brr!

Edit: Hoeveel mooier is de huidige poster naast het gedrocht van die dvd hoes die er stond?

Veel

Ontzettend vervelende film. Heb 'm uitgekeken, maar dat kostte moeite. Het gaat niet over een vrouw van middelbare leeftijd die op zoek is naar God, zoals de synopsis hier vermeldt, maar over een jonge vrouw die op zoek is naar Jezus, en dat is niet hetzelfde. Ze doet dat door haar lichaam ter beschikking te stellen aan iedereen van wie ze denkt, dat zou hem wel eens kunnen zijn. Ze is natuurlijk zo gek als een deur en dat snappen we al na vijf minuten. Dus veel bloot en seks in deze film, die moeizaam op gang komt, daarna wel even weet te boeien en weer rommelig wordt afgerond. Gauw vergeten.