Cheuuat Gaawn Chim (2009)

Geweldige poster! Ik ben niet echt een liefhebber van Aziatische horrorfilms, maar deze wil ik wel een kans geven!

Zou een typisch Thai gore filmpje moeten zijn. Denk Art of the Devil.

Wat trage Thaise horrorthriller over mensen die de gehaktmolen ingaan. Wel enkele lekkere gore scenes, maar het geheel stelt toch niet veel voor. Spanning zit er nauwelijks in, en het verhaal is ook dun.

Voor lekkere gore scenes mbt snijden in mensen kan je beter Hostel of Trains kijken.

Gave film.

Wordt voorgesteld als de volgende Art of the Devil maar is veel meer dan dat. Er zit ook wat Dumplings in, met een mindfuck sausje overheen.

Hoewel de horror lekker vlot/hard is, maakt het uiteindelijk maar een deeltje uit van de film. Het verhaal draait meer rond Bus en welke wonden het verleden achtergelaten heeft.

Visueel een waar feestje. Prachtige high-contrast zwart-kleur fotografie, volgens mij nog nooit beter gezien. Verder wel veel stijlen door elkaar, passend bij elke scene maar doorheen de film zal het voor sommigen wel wat veel zijn.

Indrukwekkend horrorfilmpje. Niet echt doorsnee, met een aantal twists die weinig benadrukt worden en meer gewoon deel uitmaken van het verhaal, dus genoeg voor voor cliché-aanbidders om over te vallen.

4.5* en een uitgebreide review[

Goede film van Thaise bodem, inderdaad. Zoveel zie ik die eigenlijk niet. Zeker geen horror. Maar dit heeft goed gesmaakt, deze horrorfilm in een restaurant. De titel in combinatie met het plot zal volgens mij niet veel verassingen brengen. Zeker niet wanneer je de genre-aanduiding erbij betrekt. Gelukkig ben ik nooit zo gauw opzoek naar een verrassingsverhaal van niveau.

Maar al vanaf het begin lijkt dit toch zowaar een grote verrassing, deze film. Hoofdpersoon word sterk vertolkt en verdrinkt zichzelf af en toe letterlijk in haar verleden. Een akelig verleden met een bizarre relatie rond haar ouders. Ook dat klinkt waarschijnlijk niet als originaliteit van bovenste niveau - maar regisseur Tiwa Maytaisong weet dit prachtig uit te voeren. Zijn wisseling in flashback momenten en huidige situaties is briljant en nergens geforceerd.

Het grootste feest komt ook niet van de gehaktmolen, maar van de indrukwekkende beelden die Maytaisong uit zijn mouwen schudt. Zonder problemen, zo lijkt het wel. Veel kleuren ook, vooral het restaurant is een mooie setting. Deze worden gecombineerd met hoge-contrast zwart-wit flashbacks. En het werkt. Deze blikken in het verleden van de hoofdrolspeelster lijken een eigen verhaal te hebben, zouden gemakkelijk een eigen filmpje kunnen vormen. Cool.

Maar het houdt niet op - want zelfs het verhaal zit uiteindelijk vol verassingen. Niet alles is wat het lijkt, problemen stapelen zich op, hoofdrolspeelster raakt verstrikt in het volgen van haar ouders voetstappen en brengt onwillens meer personen mee in haar bizarre waanzin. Tegelijkertijd blijft de gehakt groeien. En ik krijg trek in noodle soep.

4.0/5.0

Waarom staat er trouwens "Bus" als naam voor de hoofdrolspeelster? In de film zeggen ze "Boot", en mijn ondertitels zeiden dat ook.

Op het internet werd bijna uitsluitend Bus gebruikt. Ben daar maar vanuit gegaan.

En die soepjes kunnen toch altijd zo lekker dampen

Pa vond em na 35 minuten te saai, dus om een eind aan het commentaar te maken maar uitgezet.. Echt een cultuurbarbaar is 't af en toe

De montage was trouwens wel erg rommelig, wat trouwens versterkt werd doordat er weinig gesproken werd tussen de scènes.

Valt mij toch enigzins van jou tegen als Asian movie kenner die weet te waarderen.

Slordig uitgewerkt met toch redelijk verhaal.

Camera werk is goed maar komt door de rest niet goed tot zijn recht.

Acteer werk is aardig maar niet geweldig.

Ik vind dit toch 1 van de minst leuke thaise films.

Extreem slecht is hij niet maar ok niet geweldig.

Valt me juist keigoed mee van mezelf!

Meat Grinder... ik ken dat nog van Red Alert 2 .

Een film over een vrouw die wraak neemt voor het leed dat haar in het verleden werd aangedaan. Niet bijster origineel, maar de uitwerking is dat wel, en daar draait het uiteindelijk om. Ongeveer de helft van de film bestaat uit flashbacks die met mondjesmaat het ellendige verleden van Bus/Bood/whatever ontrafelen. In die flashbacks zie je behoorlijk wat gruwelijke beelden die tevens de zieke geest van het hoofdpersonage benadrukken.

Op de visuele opmaak valt weinig aan te merken. Er wordt mooi met contrasten geëxperimenteerd, zowel in kleur als in zwart-wit. Met de klankband had ik meer problemen. Ik begreep het nut van die echo (geen idee of het een echo was, maar ik zou niet weten hoe het anders te omschrijven) niet zo goed. Daarnaast was de muziek ook al niet veel soeps (pun intended).

Verhaaltechnisch had ik wat meer moeite. Het gebruik van flashbacks ruikt al snel naar overdaad en haalt bovendien alle spanning uit de film. Niet dat een horrorfilm altijd spannend moet zijn, maar de tijd dat ik genoegen nam met een arm die door de vleesmolen gaat is min of meer voorbij. Wel een pluim voor de uitwerking van het hoofdpersonage dat zowel gruwel als sympathie weet op te weken; in mijn ogen geen gemakkelijke opdracht.

Maar ondanks al die kwaliteiten wist deze film me niet echt te raken.

Na de berichten te lezen op deze site was ik erg benieuwd naar deze film, ook omdat ik dit soort films (lekker ziek, gore) vaak goed vind.

Maar hij viel me vies tegen.

Veel dingen zijn onduidelijk, vaag. Wanneer is hetgeen we zien een flashback of gewoon het heden?

Dat is misschien vooral door de taalbarrière (thais of japans whatever) en omdat veel mensen op elkaar lijken. (Dat is niet racistisch bedoelt, soms is het gewoon moeilijk om te zien wie het is.)

De moorden zijn niet echt heel verschrikkelijk vies...voor betere gore moet je wezen bij Saw, Hostel etc.

Het verhaal is dun, moeilijk te volgen en traag. Sommige acteerprestaties zijn ook niet geweldig.

2,5*

Ja oké. Dun is verkeerd verwoord dan.

Het geheel heeft me gewoon niet echt kunnen pakken.

Jammer dat de film een beetje mystery/mind fuck probeert te doen, iets waar ik meestal wel mee uit de voeten kan, maar wat ik hier wat vervelend vond. Op een wat irritante manier is de film daardoor 'vaag' (moeilijk te volgen). Wat mij betreft niet omdat de mensen zogenaamd zoveel op elkaar lijken, noch door de taal.

Qua horror is dit wel een heel aardig filmpje, bv wanneer Bood Nith meeneemt; de scène in de vleeskelder was zo'n beetje het hoogtepunt van de film.

Camerawerk, editting en muziek waren over het algemeen dik in orde. Desondanks blijft dit een beetje een middenmoot filmpje, maakt te weinig indruk, mede door een gebrek aan spanning.

3*

Vond hem tegenvallen.

Langdradig verhaal met sorende flashbacks die het verhaal enkel ingewikkelder maakten. Vervelende audio en ontbrekende spanning.

De gore was bij vlagen wel goed maar daar moest men wel 30' op wachten.

2*

Stijlvol gefilmd, daar is alles voor mij gezegd. Het verhaal en de personages konden me totaal niet pakken, de sfeer vond ik ver te zoeken waardoor het een redelijk vervelende zit werd.

2*

Ga ik net deze film proberen kijken, is het de censored versie blijkbaar. (Zag dat alleen omdat op mijn favorietje picknickadresje 2 versies stonden) .Ja dat heb je al gauw als je snel bij het uitkomen films meepakt. Wel de originele thaise versie, maar op Twitch had ik al eens gelezen dat hij in Thailand ging censorren en buiten de grenzen even wat harder zou worden. 1 uur en 42 minuten ook, in plaats van de bovenstaande (bijna) anderhalf uur. Goed, poging 2 straks en dan komt hier met een beetje geluk nog mijn verhaal.

Nu dus de uncensored versie.
De film begint al gelijk anders met een grainy ingekaderd zwart-wit shot en even later (lees maar als je wilt weten of je de goede versie hebt) een man die van een vleeshaak af valt, midden in een kokende pan en even later komt een man binnen die om Asoi vraagt, met alle gevolgen van dien, lekkere binnenkomer hoor. Deze laatst genoemde scene zat bij de censored versie ook een stukje later.

Waar bij de versie van 88 minuten de focus erg op het (sterke) verhaal komt te liggen waarschijnlijk dan, zitten hier behoorlijk wat gore scenes in en harde ook. Voor de liefhebers wil ik best even een klein voorproefje geven dan hoeven we het de rest van de recensie niet meer over de gore te hebben: vleeshaken gedoe, afsnijden van ledematen en hamers

Toch wil ik het daar niet over hebben, want dat is niet wat het een goede film maakt. Audiovisueel zit het geweldig in elkaar. Erg mmooi gebruiik van filters. Veel zwart-wit, maar ook allerlei grainy gedoe en felle kleiren die opeens als een waas over de film opduiken. Montagetruukjes worden ook niet geshuwd. Door de film te versnellen of te vertragen,, met precies de juiste muziek, krijgt de film een mooie emotionele lading mee.

De emotie die de film ook mee krijgt door het verhaal. Ja, want dit is er weer zo 1, horrorfilm met een sterk verhaal. Een verhaal wat misschien nog niet eens zo ingewikkeld is, maar door de presentatie je meermaals op het verkeerde been zet. Dit komt niet alleen door het verhaal zelf, maar ook doordat je wel wordt afgeleid. Er zijn mooie beelden, aanwezige muziek best wat gore, en dan dus dat verhaal, waar je geen grip op kan krijgen. Knap gedaan.
De muziek had met trouwens ook meermaals in zijn greep. Onderhond noemde in zijn langere recensie al de electronic track, die erg vet was, maar ook vooral de grootse vrouwenvocalen gaven veel emotie mee en zorgden zeker op het eind nog even voor kippenvel.

Speciaal filmpje dus. Een horrorfilm zeker, maar niet zomaar af te schrijven als de zoveelste. Vooral onder de indruk van het visueel geweld en soms toch ook wel van de in your face gore.

Rommelige, saaie thriller met een weliswaar luguber maar weinig interessant uitgangspunt. Genoeg bloederige toestanden, maar de film is zeer zeker geen horrorfilm en ook niet eng of zelfs maar spannend. De boel wordt enigzins gered door het uitzonderlijk mooie camerawerk, afwisselend in kleur en zwart/wit. Montage en vormgeving zijn origineel en sporadisch effectief, maar de overdaad aan fadeouts en flashbacks doen het tempo al snel de das om. Kijkers die op basis van de titel ongenuanceerde martelporno verwachten zullen in ieder geval bedrogen uitkomen. In dat opzicht dus een aangename verrassing, maar inhoudelijk is het gewoonweg te dun om te boeien.

van de hak op de tak...

waardeloze film

Langdradige Thaise horror film die nooit eng og spannend wordt, Thailand staat nog steeds in de kinderschoenen van de film wereld.

goede film met een dramatisch verhaal.

deze film hoort wel in het rijtje goorste film top tien thuis.

een aanrader voor de horror fan die het niet erg vind om een thaise film te bekijken.

4*

Niks aan toe te voegen.

Weer een tegenvaller. Het gore gehalte viel tegen... het ergste gebeurd in het begin. Daarna ontpopt de film als een drama maar omdat ik geen medeleven met de hoofdrolspeler kon krijgen (ik vond het persoonlijk zeer slecht geacteerd door haar) vond ik het alleen maar saai en traag. Het einde vond ik helemaal belachelijk als ze (na een veel te lang durende scene op de brug) zelfmoord wil plegen door van een brug af te springen die 2 (max. 3) meter hoog is in een riviertje. En dat daarna de politie na het dreggen van de rievier roept; 'Haar lichaam zal wel met de stroming mee gevoerd zijn'. Kom op! Van een duikplank afspringen in een overdekt zwembad is gevaarlijker!. Voor mensen die een Drama/Gore film willen zien met goed acteerwerk, een goed verhaal en plenty of nastyness raad ik toch Dream Home aan.

Redelijk slaapverwekkend , reken daarbij de rustige dromerige muziekscore erbij en ...

Op gebied van gore valt het zeker tegen. Het lijkt meer een drama. Het verhaal verloopt zeer traag en echt spannend wordt het niet. Het slot is flauw en belachelijk. 4/10

Ik moet zeggen dat hij niet tegen viel. Ik heb de 102 minuten versie (uncut zegmaar) gezien. En gore genoeg moet ik zeggen! Flink bloed, ledenmaten, mensen met pijn en een geheel andere interpertatie van het woord "fingernails".

Het probleem met deze film is denk ik het rommelige verhaal lijntje. veel flashbacks en zeker op het einde werd het meer een kunstige videoclip dan een lekkere ontknoping. Nu zijn aziatische verhalen vaak anders dan de westerse, en daar moet je ook wel rekening mee houden denk ik. Maar hoe ze het in beeld hebben gebracht is groots! Prachtige beelden die tot in de detail verzorgd zijn, en daar kunnen veel horror makers nog iets van leren.

Mooie beelden, lekkere sfeer, goede soundtrack met een aziatisch vertelling die rommelig over kan komen.

Wel een aanradertje...

3.5

Sappig filmpje dat heel wat verder komt dan ordinaire vleesverwerking. De stijlvolle beeldvoering geeft het onmiddelijk extra cachet en bovendien een sfeervol fundament om een nogal afschuwelijk relaas op poten te zetten. En dat lukt ook nog eens heel aardig. Vloeiend hoe het toen en nu worden vermengd via flashbacks en boeiend omdat het steeds een tipje van de sluiter oplicht en zo de gang erin houdt. Wat dat betreft een fijne balans tussen drama en horror.

Want genoeg ranzigheid, althans in de ongecensureerde versie. De manier waarop er eentje op smaak wordt gebracht is leuk, net zoals de schakeling tussen een massage en een dissectie, begeleid door een soort zalvende muziek, goed is voor een brede grijns. Het shotje waarbij Boot in zwart-wit enige tijd naar haar slachtoffers staart, springt er om andere redenen uit. Wellicht had een iets strakker einde beter gepast, maar dit kooksel mag er verder beslist zijn.