• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.880 films
  • 12.199 series
  • 33.965 seizoenen
  • 646.802 acteurs
  • 198.942 gebruikers
  • 9.369.514 stemmen
Avatar
 
banner banner

Yomei 1-Kagetsu no Hanayome (2009)

Drama | 129 minuten
2,40 5 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 129 minuten

Alternatieve titels: April Bride / 余命1ヶ月の花嫁

Oorsprong: Japan

Geregisseerd door: Ryuichi Hiroki

Met onder meer: Nana Eikura, Eita Nagayama en Satomi Tezuka

IMDb beoordeling: 6,3 (251)

Gesproken taal: Japans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Yomei 1-Kagetsu no Hanayome

Als Chie beseft dat de behandeling die ze voor borstkanker krijgt niet aanslaat en ze een borst zal verliezen, beëindigt ze haar nog prille relatie met Taro en vertrekt na de operatie de natuur in. Taro weet haar te vinden en belooft haar om haar te accepteren zoals ze is. Hun geluk is van korte duur. De ziekte komt terug in haar botten en de arts voorspelt dat ze nog maar een korte tijd te leven heeft. Haar vader en Taro besluiten dit voor haar te verzwijgen om haar zo nog een paar mooie laatste weken te geven.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Baggerman

Baggerman

  • 10839 berichten
  • 8277 stemmen

Deze film heb ik in het vliegtuig gezien. Erg zouteloos en speelt wel èr-rug in op de emotie. Nou, als je wil janken kun je beter een zak uien pakken en schillen, dan ben je sneller klaar.

Deze film bereikt wel hetzelfde effect, door de erbarmelijke kwaliteit van de film òf door (voor de minder kritische kijker) de storyline!

Het was in het vliegtuig allemaal nog nèt te pruimen (ja, wat moet je anders doen dan de film kijken?), totdat het meisje is overleden en - ze òòk nog eens een jankerig videotestament heeft opgenomen! Gelukkig had ik een kotszakje dichtbij....


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 87585 berichten
  • 12833 stemmen

En niet vergeten ... "based on a true story"!


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 87585 berichten
  • 12833 stemmen

Dubbel.

Enerzijds ben ik deze romantische dramatjes aardig beu. Rond 2010 is er echt een stortvloed van Japanse dramas rond hetzelfde thema gekomen. Doodgeboren liefdes waarbij één van de partners al snel in het ziekenhuis belandt, tot de onvermijdelijke climax een dik uur later. De films zijn vaak aan de melige en sentimentele kant en duren zonder uitzondering altijd een half uur te lang.

Anderzijds raakt Hiroki af en toe wel de juiste snaar. In het midden lijkt hij een leuk alternatiefje te hebben gevonden door het koppel uit elkaar te trekken, hij houdt het alleen niet al te lang vol, ook de afscheidsvideo op het einde is best lief en klein. Maar een volbloed Hiroki is dit absoluut niet. Te braaf, te conform en commercieel. De laatste jaren gaat het sowieso wat minder met hem, hoop dat hij z'n oude vorm weer kan terugvinden.

Slecht is het daarom uiteindelijk ook allemaal niet. Melig en sentimenteel wel, al is dat ook niet overdreven vond ik. Maar de kwaliteiten van Hiroki onwaardig en uiteraard weer een half uurtje te lang.

3.0*


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12893 berichten
  • 7675 stemmen

Wanneer onder een van de ontroerendste scènes het fabelachtig mooie “The Rose” van Bette Midler gezet wordt, dan ben ik kansloos. Nagenoeg weerloos laat ik mij dan verder meevoeren in dit diep ontroerende verhaal, dat geïnspireerd is door een documentaire die de terminaal zieke Chie Nagashima in 2007 liet maken over de laatste maanden van haar nog jonge leven. Toegegeven, het is een echt tranendal, maar ik kijk daar liever naar dan naar zogenaamd stoere geweldfilms met namaakhelden. De protagonisten in deze film zijn in mijn ogen echte helden, die onder meer dan weerbarstige (uitzichtloze) omstandigheden elkaars leven door oprechte liefde weten te verrijken. Nana Eikura en Eita Nagayama brengen dat op overtuigende wijze over het voetlicht. Ik werd er stil van.