The Cross Roads: La Croisée des Chemins (2007)

Wat voegt deze film toe?

Als je de Frans sprekende Amerikanen nog door de vingers ziet, dan moet je wel vallen over de uniformen en de wapens die zo uit de verpakking lijken te komen. Dagen van strijd wordt getoond met een veeg houtskool over de wang! Het verhaal, daar gaan we het nog geeneens over hebben. Kortom, zonde van de tijd.

Als fan van oorlogsfilms val deze film niet mee frans sprekende amerikanen en geen verhaal.

Wat kunnen ze sommige films toch laten mislukken het ziet er uit als een toneelstuk en de explosies komen van iemand die vuurwerk zit te gooien...

Mooie poster, ik laat niet gauw een oorlogsfilm aan me voorbij gaan, maar met dit gemiddelde, en het zien van de trailer, sla ik deze denk ik toch maar over...

Dit is met voorsprong de slechtste oorlogsfilm die ik ooit heb gezien.

Wat me een beetje aan deze film kon bekoren is de muziek, maar verder kan ik weinig goeds vertellen over deze prent.

De grootste blunder in deze Franse productie is wel dat met Amerikaanse Airborne divisies Frans laat spreken, een geluk waarschijnlijk dat de Duitsers geen dialogen hebben in deze film want dan was het wellicht een beetje lachwekkend geworden.

Verder is het verhaal ook niet veel waard en dus al zeker niet geloofwaardig.

Wat betreft de DVD, de hoes vermeld Dolby 5.1, de DVD bevat echter 2.0 dus ook al een tegenvaller.

Kortom: de hoes is indrukwekkender dan de ganse film samen.

La Croisée des Chemins is een enorm slechte film.

Het begint eigenlijk al met het feit dat de Amerikaanse troepen Frans spreken.Het is voor het eerst dat ik een Franse oorlogsfilms zie die net zo gemakkelijk als veel Amerikaanse films niet de juiste taal hanteert. Meestal geen probleem, aangezien ik al zo vaak een oog heb dichtgeknepen. Het verschil is echter dat bij veel andere films nog gepoogd wordt om wat losse woorden en de namen van karakters goed te laten uitspreken, ongeacht de nationaliteit. Vaak spreken bijvoorbeeld Duitsers Engels met een enorm groot accent, gecombineerd met enkele echte Duitse woorden. De acteurs in La Croisée des Chemins werd deze moeite bespaard.

Oorlogsfilms mogen het best met tal van zaken niet zo nauw nemen, maar er is een grens. Deze film laat het afweten op het gebied van realisme en geloofwaardigheid. Veel materialen vertonen nog geen enkel vorm van slijtage en de geluidseffecten zijn behoorlijk matig. Gedurende de film lijken werkelijk de meest basale, goedkope geluidseffecten te zijn gebruikt en onderscheiden sommige wapens zich geen eens van elkaar. Ook zijn er vele knullige explosies die zo uit de vuurwerkfabriek lijken te komen. Daarbij komt nog bovenstaande voorbeelden samen komen met knullig uitgevoerde scenes.

De film is lelijk gedraaid en de documentaire stijl tracht de film nog enige vorm van realisme mee te geven. In de confrontaties met de vijand is deze stijl een beetje effectief, maar werkt niet vanwege eerder genoemde problemen. Het acteerwerk is ook beneden elk pijl. Zelfs al een simpele schreeuw van een gewonde of een emotioneel huilmoment komt niet geloofwaardig over. Als laatst is er nog de synthesizer muziek die lelijk en weinig effectief is.

De vele minpunten die aan de film kleven maken het een tamelijk waardeloos stukje cinema.

ik vond het wel een deftige film de minpunten waren wel dat ze frans praten en de explosies van granaten waren onrealistisch. Het verhaal viel wel mee.