Meisjes (2009)

Saaie boel, het gegeven op zich is wel interessant maar er viel veel meer uit te halen. De docu-stijl waarin deze film is gedraaid past absoluut niet bij een komedie.

Muziek kan dikwijls het niveau van een film optillen. Zit hier goede muziek in, of hebben ze weer voor oubollige La Esterella en Bobbejaan Schoepen-deuntjes gekozen?

Echt oudbollig zou ik de muziek nu niet noemen, ze hebben geprobeerd er iets modern van te maken maar ze hadden veel meer kunnen spelen met het ritme in de montage bijvoorbeeld.

Meeeisjes ze maken met kapot menheer,

Jaja, en dat hebben ze ook gedaan ! Het was een echte vlaamse film! Een mooi verhaal en leuke grappen en een grote portie drama! Top, alleen een paar min-punten. Zo als eerder al aangehaald is op dit topic : docu-stijl. Het beelde vliegt soms van de hak op den tak! Niet frustrerend maar toch een beetje storend.

Verder een geweldig vertolking Marilou Mermans, veel met open mond zitten te kijken. Zeker op het einde van de film!

Een 3.5*

Helemaal geen slechte film, ik zou 'm zelfs voorzichtig goed durven noemen. Aan de hierboven genoemde 'documentaire stijl' stoorde ik me geen seconde, er wordt van tijd tot tijd uitstekend in geacteerd (Mermans doet het héél goed) en de muziek valt ook heel goed mee. En humor zit er zeker ook in.

Gewoon een enorm fijne feelgoodfilm.

Niet slecht, maar we zijn ondertussen beter gewend in Vlaanderen.

Ik geef hem 3 sterretjes.

Was gisteren bij de premiere op het Nederlands Film Festival,

heerlijke film.

En het leek dat iedereen in de zaal dat vond.

Heel erg luid applaus na afloop.

Normaal klap ik niet in de bios, maar de cast en regisseur waren er, dus dan wel, dan heeft het nut.

Het verhaal klinkt best wel grappig en ik moet bekennen dat ik geen hekel hab aan Ned/Bel. films.Ik persoonlijk heb er teminste al verschillende gezien die ik best wel vermakenlijk vond. Ik ga er niet voor naar de bios (dit soort films) maar zal hem zeker wel zien.

Prachtige Vlaamse film met rasechte topactrices, zo simpel is het!

Het verhaal stond me volledig aan en is in mijn inziens goed benut zonder TE overdreven of zo te worden. Je ziet ze volledig groeien in hun nieuwe genre van muziek. Heerlijke humor en plezante dialogen à volonté. Natuurlijk laat "Meisjes" het hier niet bij. Een portie drama mag natuurlijk niet ontbreken. De drama ligt er nogal vingerdik op en is misschien wat voorspelbaar, maar naar het einde toe kreeg ik toch ook wel een krop in mijn keel. Wat een ontroerend moment en zo formidabel gespeeld door Marilou Hermans.

Uiteindelijk is "Meisjes" meer dan een film, het is een gouden raad verpakt in een speelse kijkbeurt. Een goude raad die ons wilt vertellen dat op "fun" en op "nieuwe uitdagingen" geen leeftijd staat, maar die ook ons de bittere pil laat slikken dat je best als je jong bent zoveel mogelijk je dromen nastreeft. Want hou ouder je wordt, hoe moeilijker alles in zijn plooien valt.

Prachtige Vlaamse film, alweer!

viel zeer goed mee, enkele keer goed gelachen en het is een bekende omgeving voor mij wilrijk

toch 3.5*

Petje af voor deze film.

Het komt een beetje langzaam opgang maar eenmaal geboeit door de personages en het geweldige script krijg je een echt buigevoel.

Complimenten voor hoe het verhaal opgebouwd wordt naar een grand finale. Alle acteurs spelen de sterren van de hemel en zijn niet van echte mensen te onderscheiden.

Ontroerend tot de laatste noot.

Bravo

De film kon mij niet bekoren. Af en toe wel iets grappigs gezien alleeen ik vond het niet echt vet. Het verhaal gaat nog wel. Het acteren is niet geweldig.Alleen de hoofdrolspeelster deed het goed. Deze film was het niet voor mij

Er zijn betere Belgische filmen gemaakt de laatste jaren, maar toch is ook deze zeker niet slecht.

Marilou Mermans en Jan van Looveren zijn uitstekend en stelen beiden de show in deze soms grappige maar ook tragische prent.

Er zitten een paar geslaagde grappen in, maar het is vooral het einde dat naar de keel grijpt

De muziek is wel zeer herkenbaar en leuk wat men er mee heeft gedaan. Het was ook prettig om nog eens te horen dat een song als 'Daydream' zeker niet vergeten is, een topnummer uit de oude (Belgische) doos.

Kortom, geen echte topper deze film, maar afraden doe ik hem zeker niet.

Goed werkje deze film, de relatie tussen jong en oud met hun fantasien wordt goed in beeld gebracht.

Ook neem ik m'n petje af voor de ouderen in deze film.

Hij is lekker licht om te kijken.

gewoon leuke film. Vandaag gekeken en geen moment verveeld. er werd heel vaak lekker gegrinnikt. toffe film 3*

Normaal gesproken hou ik niet van drama-films, maar deze film is geweldig. Ik sluit mij aan bij de opmerkingen van 'Friday the 13th' hierboven. Een echte aanrader.

aardig en apart , zeker omdat het om ouderen gaat ***3

Zeker voor mensen op leeftijd een aanrader.

Ik vond het maar een net een voldoende.

Een genre waarin Vlaanderen goed in is: de melodrama. Doet me wat denken aan 'Iedereen beroemd', al is die film toch een pak beter. De film is op zich niet slecht, maar soms nogal onsamenhangend. Vele randpersonages komen niet echt uit de verf. Enkel Lea Couzin en Lut Tomsin spelen in de bijrollen voortreffelijk en zorgen voor kleurrijke scènes. In de hoofdrollen zie je bijna zwart op wit het verschil in acteren tussen Jan Van Looveren en Marilou Mermans waarbij Marilou onze Jan gewoon naar huis speelt. Jammer, want op die manier mist de film ook de nodige magie. Bovendien is de muziek gewoon verschrikkelijk en had daar toch wat meer kwaliteit in mogen zitten. Op zich heb ik wel genoten van de film, maar lang zal het niet in m'n geheugen blijven hangen vrees ik...

Goh! Fok!

In discussie met mijn vader, hij wou Meisjes zien, ik wou Righteous Kill zien. Heb me maar mooi opgeofferd voor hem, wel met véél vooroordelen van een saaie boel te zien.

De beelden zijn héél goed, alsook de muziek die wordt gebruikt en het acteerwerk is keurig, rasechte goede belgische actrices.

Aangenaam verrast door door deze Komedie en ook Drama, alweer een erg goede mix van de twee, zijn ze in België goed in, zei ik ook al bij Aanrijding in Moscou, en net zoals die krijgt deze ook drie sterren.

Leuke film, soms grappig.

jammer dat het eind zo snel kwam, dat was wel een interessante ontwikkeling waar ik meer van had willen zien.

Redelijk filmke, wel jammer van het einde die niet echt een apotheose kent.

Maar qua Vlaamse film vond ik deze dan toch een pak beter dan Wolf die ik onlangs heb gezien.

2,5 sterren.

Heb van in het begin tot het einde genoten van de film! zeer amusant

Zeer verdienstelijk, alhoewel Jan Van Looveren toch duidelijk in één van zijn mindere rollen zit.

Redelijk geslaagde tragi-komedie die zwaarder is dan verwacht.

Het principe van een weduwe die samen met haar zoon aan haar tweede jeugd begint zorgt voor een aantal typerende en grappige scenes. Ik had een redelijk luchtig verhaal verwacht, wat ook deels het geval is. Echter wordt richting het eind van de film langzaam duidelijk dat er weinig meer te lachten valt. Het heeft mij ook met een deprimerend gevoel achtergelaten moet ik zeggen omdat het eind gewoonweg schrijnend is.

Een hoofdrol is duidelijk weggelegd voor Mermans, die een eigenzinnig en sympathieke moeder speelt van haar tegenstrijdige zonen. Beide rollen zijn nogal cliché dus weinig verrassends.

Achteraf gezien is het de rol van Mermans die de film overeind houdt. Er zijn een aantal redelijk goeie scenes maar over het algemeen is het nogal voorspelbaar.

2.5*

'' Elvis? Die vetklep? Dat is fantastisch moeder! ''

Niet mijn soort film. Ik had verwacht dat hij leuker zou zijn maar helaas viel hij aardig tegen. Komt te traag op gang en echt grappige scènes zaten er -voor mij- niet in, soms eerder beschamend. Ik vond het acteerwerk persoonlijk ook niet al te best, de één leek ongeïnteresseerd en de ander juist weer geforceerd. Een te hoog 'ouwe wijven gehalte' zorgde ervoor dat mijn aandacht al snel verslapte.

Snel vergeten.

Vond de film op zich best aardig. Maar een muziekfilm valt of staat met goede of slechte muziek. Dat is dan ook het probleem met deze film. De muziek is zo ontzettend slecht en amateuristisch. Helemaal de laatste scene, wat de klapper zou moeten zijn. Verschrikkelijk!!!

Leuk idee: stelletje oma's hergroeperen zich en gaan weer muziek maken net als vroeger. Het verschil is alleen dat ze dit keer samenwerken met de zoon van Claire en dat ze een andere stijl opgelegd krijgen. Er wordt een zaal afgehuurd en dan kan het repeteren beginnen. Ik vond dat dit allemaal een beetje nonchalant werd voorgeschoteld en ik had graag wat meer toelichting willen krijgen bij een paar onderdelen want het blijft een beetje oppervlakkg op deze manier. Enkele voorbeelden:
-Wanneer Sid en zijn moeder op het station staan wordt er voor het eerst voorgesteld om weer iets te gaan doen met de muziek. Enkele scènes later staan ze opeens bij de microfoon, ik had liever nog even Sid zien nadenken en voorbereiden of nog even een gesprek zien voeren met één van zijn bandleden.
-Je ziet Claire iets omcirkelen in een krant en later blijkt dit pas de huurruimte te zijn.
- De naam van de band kwam zonder overleg en volledig uit het niets, het leek eerder op een grap. Logisch dus ook dat Magda zei: ''Ik ben dan wel oud, maar ik voel me nog helemaal niet 'over the hill' hoor!''.
- De bassist en de drummer worden compleet naar de achtergrond geschoven en lijken er niet echt bij te horen.
- We wisten dat de geestelijke toestand van Claire achteruit ging maar ik vond het vreemd dat ze van de ene op de andere dag in een tehuis belandde.

Verder blijven alle personages een beetje leeg zonder enige toelichting. Het is niet noodzakelijk, maar het zou allemaal wat overtuigender zijn wanneer we iets meer binding hebben met de verschillende karakters. Het gedrag van de broer van Sid vond ik ook een beetje vreemd. Hij was overdreven chagrijnig en hij las z'n tekst nogal mechanisch op.

Toch ben ik ondanks de simplistische verfilming aangenaam verrast en dat komt waarschijnlijk door de drie oudjes in de hoofdrol. Uitwerking had een stuk beter gekunt en dat is jammer, maar ik heb me desondanks prima vermaakt.

niet slecht, er zit wel een mooi verhaal achter

simpel verhaaltje moa je krijgt wel compassie met de moeder