Un Grand Patron (1951)

Er bestaan er veel van : films naar een scenario van Pierre Very...velen daarvan klassiek geworden en geliefd bij cine papa buffs, deze wat minder gekend. Komt misschien omdat zijn handtekening niet meteen te herkennen is hier, behalve in de onvermijdelijke kiddie thematiek. Past eerder in de reeks katholiek/ moraliserende films die Fresnay na de oorlog protagoniseerde, al is deze prent dan niet uitgesproken katholiek.

Regisseur Ciampi nu wat vergeten, al kreeg hij voor dit product dan nog een gouden beer nominatie in Berlijn ! Vooral zo'n typische cine papa vakman, overigens ooit begonnen met een studie geneeskunde zodat we mogen vermoeden dat de figuur van Jacques hier ( vertolkt door Alexandre die 5 jaar later zelfmoord pleegde ) autobiografische trekjes bevat.

Zoals ik reeds zei een uitgesproken moraliserende film die ons leert dat kleinburgerlijk materialisme en carrièrisme de katholieke waarden van caritas bedreigt, derhalve ook een film over redemption via de protagonisten Fresnay als de door zijn carrière geobsedeerde eponieme held en sterchirurg, en Alexandre als zijn protégé resp. petekind die hij zijn opvolger wil maken. 1 probleem : deze aanstormend chirurg kan niet tegen bloed...dan wordt het moeilijk. Sommigen zijn hier al beyond redemption trouwens, zoals de figuur van Pascal, een soort young doctor van het soap/ MCW type, en Fresnay's neef, een carrierist die over lijken gaat om bij de academie te komen.

Het is allemaal erg dik aangezet en komt anno nu wat bevreemdend over, maar Fresnay is goed en de dialogen doordacht. Zoals ik reeds zei ook de nodige kiddie inbreng met een fallen idol achtige nevenintrige. Verrassender misschien : de film bevat zowaar gore en sleaze ! En wel via docu footage van een nieroperatie resp. een togaparty waar een chick danst in haar blote tetters. En daar kunnen we het mee doen.

Overall echter slechts voor de Fresnay/ Very/ cine papa buffs, al is het niet slecht verder.

Wie heeft dit gezien ?