The Yes Men Fix the World (2009)

Een leuke docu. Op een originele manier worden een aantal problemen in de wereld aan de kaak gesteld, in een poging mensen te inspireren.

Door de omschrijving en de trailer heb ik van tevoren een goed beeld gekregen van wat ik kon verwachten. Dus spreekt dit je aan, dan zal je de film waarschijnlijk ook kunnen waarderen, gewoon kijken dan.

The Yes Men zijn weer terug. Na een erg geslaagd 1e deel, zijn the guys with cheap suits and fake websites weer terug om, zoals de titel al doet vermoeden, allerlei misstanden aan het licht te brengen. De opzet is erg simpel, doch gedurfd. Door zich voor te doen als officiële woordvoerders proberen ze zaken die in de doofpot worden gestopt kenbaar te maken aan de wereld. Het werkte in deel 1 goed, maar in deel 2 zijn Andy en Mike nog brutaler en gedurfder.

De opzet vond ik zelf erg sterk. Het probleem wordt geïntroduceerd, de schuldige wordt aangewezen, en Andy en Mike komen ten tonele.

Ik vond de bruggetjes van probleem naar probleem (bijvoorbeeld van de Bhopal ramp richting het Exxo schandaal) erg soepel, maar daardoor had je soms niet door dat je bij het volgende 'onderwerp' was aanbelandt.

'Docutechnisch' is Fix The World heel sterk. Men neemt echt de moeite om bepaalde dingen van 2 kanten te laten zien. Na de enorme hoax op de BBC (300 miljoen kijkers), was een tegenargument dat men de bevolking in Bhopal valse hoop gaf. Dit werd niet alleen geadresseerd aan de kijkers, maar Andy en Mike namen ook echt de moeite om naar India af te reizen en daar te kijken of de bevolking echt last had van de hoax. Je wordt als kijker dus niet (stiekem) gestuurd, en dat waardeer ik ten zeerste.

Daarnaast bevat de docu alle sterke onderdelen die ik zoek in een docu: actualisme, interessant, humor (neem de Halliburton SurvivaBall (zie poster), werkelijk briljant! Toverde een brede glimlach op mn gezicht), objectiviteit en brutaliteit. Het zorgt ervoor dat het duo zich altijd weer in de nesten werkt, maar uiteindelijk wordt alleen maar duidelijk dat men hier juist misstanden aan de kaak wil stellen.

De structuur die ik hier aan het begin van dit verhaaltje heb genoemd wordt in het laatste deel een beetje verwaarloosd, aangezien opeens Shell en Exxon hun (her)intrede doen, en eerlijk gezegd vond ik de HUD kwestie ietwat oninteressant, maar het niveau van de docu ligt best hoog, vooral gezien het budget.

Wat me wel ietsjes stoorde is het iets linkse inhang van de film. Tja, als iemand (ikzelf dus) die zelf 'rechts van het midden' zit en zich liever liberaal dan socialist noemt, moet ik hier toch even op ingaan. De manier waarop The Yes Men het woord 'vrije markt' als vies scheldwoord omtoveren vind ik toch iets misplaatst. Progressief zou gewoon zijn dat de overheid niet als leidend instituut optreedt (wat The Yes Men hier overduidelijk willen bewerkstelligen, zie Katrina stuk), maar een overheid die controleert en aanstuurt. Er zit zeker nog een groot gat tussen vrije markt en een regerende overheid, en dat lijken de mannen hier een beetje te vergeten, wat ik wel wat jammer vind.

Echter, de insteek van de docu, de brutaliteit van de mannen en de humor/objectiviteit maken dit wel tot een docu die in mijn ogen als schoolvoorbeeld kan dienen hoe een geslaagde docu kan worden opgesteld. Petje af voor Andy en Mike!

Dit blijft toch ouderwets denken; de vrije markt en/of de staat. Wat we nodig hebben is een sterke burger, sterke onafhankelijke instituties. Echte democratie, die ook macht en rijkdom eerlijk(er) verdelen. Democratie binnen multinationals. Echt meebeslissen over belangrijke zaken.

Ipv dat je zoals nu in Nederland weer van alles door de strot geduwd krijgt waar niemand expliciet voor gekozen heeft.

Goede acties van de Yes-man. Ze hebben lef en zijn creatief, en stoppen veel werk in de voorbereiding, en dat met veel humor en intelligentie, en ze komen overal ook nog goed mee weg. een mooi staaltje guerilla-activisme, maar cinematografisch is het niet bijzonder.

Die Milton Friedman is gewoon een misdadiger, een sociopaat, evenals zijn opvolgers. Juist omschreven door The Yesman, als een enge sekte, met buitengewoon veel macht. Ongelovelijk dat die man gewoon de Nobelprijs (economie) heeft gekregen, overal mee weg is gekomen, en het niet meer mee hoeft te maken dat ie ontmaskerd wordt als de wolf in schaapskleren die hij is.

Leuke frisse satirische documentaire waarbij twee gekke mannetjes het opnemen tegen de klootzakken van de wereld. Ze doen dit door vergaderingen en conferenties te verstieren met politieke statements en die te presenteren alsof ze afgevaardigden zijn van grote maatschappijen. Het heeft wel iets weg van de manier waarop Michael Moore zijn documentaires maakt: meer humor dan dat er een volwaardig journalistiek produkt gepresenteerd wordt. Aan het einde gaan ze wel een slag teveel aan de haal met dat hele occupy-positivisme dat mij persoonlijk te ver gaat.