Diary of a Times Square Thief (2008)

Een leuk idee. Klaas Bense koopt op Ebay een dagboek en bezoekt is de VS alle personen die in het dagboek voorkomen, en uiteindelijk de schrijver van het dagboek. Het is in de jaren 80 geschreven. Leuke intervieuws, maar ik heb het idee dat het vooraf in scéne is gezet. Vooral bij de dagboekschrijver had ik dat gevoel. Buiten dat was het dagboek niet eens zo interessant. Dat zegt de schrijver uiteindelijk ook aan het einde: Ik snap niet dat mijn dagboek je zo aanspreekt. Wel leuk is om te zien dat de schijnbaar grootste loser uit het dagboek, de schrijver zelf, hedentendage één van de weinigen is met een fulltime baan en een normaal dak boven zijn hoofd.

Vanavond is de film te zien in Rialto in Amsterdam, en gaat daarna op een aantal festivals draaien, later dit jaar op tv bij de Boedhistische Omroep (overigens geen idee waarom bij die omroep)

http://www.diaryofatimessquarethief.com/

vanavond bij de BOS

Mooi gevonden!

Ik vond het interessant om te zien dat ieder mens een eigen uniek verhaal vertelt. Iets verder dan het "standaard, normaal-zijn", deze film laat zien dat dat niet bestaat.

Ik maak al heel lang gebruik van de site moviemeter.nl, maar heb na het zien van deze docu me aangemeld om 5 sterren te geven.

Wat kunnen mensen toch heerlijk zwijmelen over het verleden om dan zogenaamd tot de conclusie te komen dat ze vrede hebben met het heden. Iets wat ze zeggen maar wat overduidelijk niet zo is.

De stukjes tussen de interviews zijn nog het fijnst met leuke beelden en aangename muziek waardoor het een soort mysterieus en geheimzinnig sfeertje krijgt. Een sfeertje dat totaal misplaatst is met de rest van de docu en het pad dat het bewandelt richting het onvermijdelijke einde. De portretten van mensen zijn voor het overgrote deel oninteressant, net zoals zij allen proberen om het boekje zogenaamd erg interessant te vinden. Aandachtsgeil heet dat.

Enfin, van alle verloren dromen en idealen is het laatste verhaal cq portret nog het interessantst. Dat van de 'kunstenares' (Reine Montgomery) en haar levenswerk; haar permanente hotelkamer welke zij had omgetoverd tot een aquarium middels muurschilderingen, mozaïkwerken e.d. en dat van haar werd afgepakt voor een ingrijpende renovatie. Vier dagen later pleegde ze zelfmoord. Dat stukje is het enige moment dat mij kon grijpen en waarin ik wat gezegd werd zo visualiseren. Wat een prachtig kunstwerk moet dat zijn geweest...

En of het allemaal waar is.. Misschien wel, misschien niet, ... Who cares? Ik in ieder geval niet.

Portret van het leven van een complete vreemde dat uitmondt in een interessante kijk in de levens van de personen waarmee deze man in aanraking is geweest. Vaak gaat het niet eens zozeer om de band die de twee personen al dan niet met elkaar gehad hebben, maar de (voor mij altijd interessante) vraag "Terugkijkend op je leven, zou je het anders gedaan hebben, of had je het anders gewild" wordt soms voorgelegd. - De vraag direct beantwoorden zou weinig boeiends zijn, maar dat doet men ook niet. Ze denken goed na en de uitkomst is bijna altijd een intieme blik in de meest belangrijke, of meest indrukwekkende situaties in het leven van de persoon in kwestie.

Mooi ook de opbouw, en met alle geluk in de wereld (of ja, het blijft film, dus geloof wat je wil) heeft de de schrijver van het dagboek ook nog eens het beste verhaal van alle.

Ik hou wel van dit soort "kleine" werkjes, vooral als ze ook nog eens qua camerawerk en geluid zo mooi verzorgd zijn als hier het geval is.

Interessant! Geeft stof tot nadenken (voor mij althans ...).