Le Bal du Comte d'Orgel (1970)

Ze bestonden nog : films van Marc Allegret...dit was zijn laatste en 3 jaar later wassie al dood. Die Allegret was zoals gekend een cine papa coryfee die zijn hoogtijdagen beleefde in de jaren 30 en 40, echter was ingehaald door de NV die hem weghoonde. Kwam zelfs in het commerciële circuit niet meer echt aan de bak en deze zwanenzang werd schijnbaar ook al geen succes.

Dat is jammer, want het betrof hier een moedige onderneming : een schandalig eerbetoon aan cine papa klassiekers als le diable au corps en la princesse de Clèves van A-L resp. Delannoy, 2 door het nieuwe establishment melaats verklaarde regisseurs. Deze fuck you attitude kun je je echter slechts veroorloven als je jong en vast van hand bent, voor oudjes valt het minder aan te bevelen. Allegret had het echter niet meer in de vingers en dist ons hier een nogal smakeloos gerecht op, zij het niet smerig.

Net als vernoemde LDAC een Radiguetverfilming, als eerbetoon ook met Presle als moeder van de heldin. Heb deze itt. zijn gekendere roman niet gelezen, de intrige lijkt vrij nauwgezet te zijn gevolgd. De onderwerpkeuze alleen al was schandalig : 2 jaar na 68 een verhaaltje in kostuum over die niet zo goeie ouwe tijd. Geen amour fou anti- idylle over 2 68ers, maar een amour timide et bourgeois anno 20. Dan ook nog eens met dialogen van Francoise Sagan en fotografie van de ouwe Matras, kostuumdrama expert.

Dit costume piece had niet minder tijdsconform kunnen zijn, een mislukking was dus onvermijdelijk zou je zeggen. Toch is het niet allen dat of de lusteloze regie van Allegret waar de schoen wringt : het probleem zit vooral bij de protagonisten die er echt helemaal geen ene hol van bakken. De 2 zijn kort daarop dan ook spoorloos verdwenen, of toch tamelijk. Ik bedoel nu Garcin en Fennec ( die jullie ook kennen uit gli specialisti...) als de 2 jonggelieven. Ze moeten- geloof ik- 2 minnenden voorstellen die door conventies hun amour fou niet kunnen uiten, maar het resultaat is dat ze rondzwalken als robots of bewegende standbeelden. Extreem slecht, zeker Fennec. Het contrast is nog pijnlijker dankzij Brialy, die hier bezig is als een soort clown ( ook als zodanig voorgesteld in het begin reeds ) , maar het lijkt alsof hij steeds tegen meubilair praat...

Zodat deze op voorhand kansarme onderneming door foute castingkeuzes geheel de nek om werd gedraaid. Dit terwijl de visuals toch ok zijn en de production values adequaat, met een reconstructie van een tijd tussen belle epoque en jazz age qua aankleding die best geslaagd is. Werd trouwens gedeeltelijk opgenomen in chateau de Groussay in Montfort l'amaury. Ook aan de kostuums is de nodige aandacht besteed, men denke aan de opvoering van the tempest: duidelijk beinvloed door reeds gememoreerde LPDC.

Maar het mist een ziel, dankzij de regie van Allegret maar vooral die 2 non valeus in de hoofdrol.

Is uitgebracht op DVD zonder onderschriften, moet door veel mensen hier gezien zijn in de bioscoop of nadien op teevee. Waarom zie ik dan geen stemmen ?