La Consultation (2006)

Heb meestal nogal moeite met documentaires als deze. Grotendeels puur registrerend wat er voor de camera gebeurd, zonder dat echt de hand van de maker erin terug te vinden is. Ook La Consulation is hier helaas geen uitzondering in.

Het geheel kent nauwelijks commentaar -sowieso bevat de film geen voice-over-+ het enige commentaar op de patienten komt van de huisarts zelf. Veelal paternalistisch, maar altijd wel oprecht en goedbedoeld. De beste man deed me af en toe denken aan de hoofdpersoon uit Etre et Avoir, alhoewel die film meer weet te ontroeren, door het directe contact tussen de kinderen en de leraar.

Want van echte ontroering -hoe oprecht de emoties ook zijn- is helaas nooit sprake. De Crécy gebruikt een weinig emotioneel betrokken standpunt en door deze keuze kom je maar moeilijk écht verder met de ´personages´. Sowieso kent de film ook net wat te veel personages om echt iets te voelen met één van hem. En als je al iets zou moeten voelen met iemand dan is het de dokter. En helaas gebeurd dat hier ook te weinig.

3*

Persoonlijk vind ik La consultation een ontzettend spitsvondige documentaire. Waarbij de huisarts Luc Perino correct commentaar geeft op onze ontwrichte samenleving. Abortus, drogeren en euthanasie worden hier snoeihard aangepakt. De mensen die dit willen worden gewoon de praktijk uitgejaagd. De camera komt nauwelijks het spreekkamer uit en is puur registrerend. Ik vond het trouwens ook fijn om te zien dat er nu eens geen gebruik werd gemaakt van een voice-over. Geen zeurende stem van de regisseur die ons begeleid met de documentaire. Een duidelijke documentaire waarbij de huisarts aangeeft hoe het eigenlijk moet...