Minuit... Quai de Bercy (1953)

Hij bestaat echt : de quai de Bercy...uiteraard in Parijs, maar in feite speelt de film grotendeels niet aan de waterkant- hoe jammer- maar in een appartement in Montmartre. Het betreft hier een oldschool whodunnit met bijbehorend verloop en is een tikkie oubollig te noemen, doet af en toe aan als een verfilmd hoorspel of iets dergelijks.
Wat een dergelijk verloop inhoudt moge gekend zijn: na een gezellig cine papa introducerend babbeltje van een voice- over , leren we de bewoners van een doorsnee appartementje kennen die allemaal keurig worden opgelepeld incl. hun onhebbelijkheden. Het aanstaande slachtoffer Mado wordt geintroduceerd in lingerie: indertijd een senhal voor een bad girl ! Blijkt idd. een snolletje te zijn die het met iedereen in het appartement en wellicht daarbuiten deed, ze krijgt het loon van de zonde en wordt om zeep geholpen na een kwartiertje ongeveer.
Zoals u begrijpt is iedereen verdacht, vooral dan de venten uit het appartement die het allemaal met het slachtoffer deden...allemaal ? Nou, misschien von Stroheim niet want deze blijkt liefdevol lid van de bond voor morele herbewapening te zijn en een religieus fanaat, wederom dus een rol met karikaturale trekjes voor deze mythische figuur, die hier dik 20 minuten in beeld is en de voornaamste reden waarom de film nog uitgebreide gekendheid geniet. Aangezien deze malloot Mado in het begin van de film heeft gewaarschuwd dat "het loon van de zonde de dood is "maakt dit hem dermate opzichtig verdacht dat hij het nooit geweest kan zijn, zou je zeggen...
Althans in een film die zich keurig aan de gouden regels van de whodunnit houdt, wat hier het geval is. De nu vergeten Stengel brengt het allemaal fantasieloos en routineus in beeld via het gekende afstrepen van de verdachte procédé. Dit aan de hand van de speurtocht van de rechercheurs : niet alleen de flikken geleid door de fiere Belg Randax, maar ook en wie weet als eerbetoon aan the thin man een chick detective: Madeleine Robinson, een flic weduwe die Randax aanbiedt bij het onderzoek te helpen en al snel het voortouw neemt.
De identiteit van de dader had als een volslagen verrassing kunnen komen, ervaren kijkers echter zullen deze vermoedelijk ruim van te voren reeds hebben vermoed. Alleen al op grond van een scène halverwege ongeveer die volstrekt nergens op zou slaan als de betrokkene daarin niet de dader zou zijn geweest, en die pas tegen het eind wordt geduid. Dan weet je dus hoe laat het is.
Enfin, argeloze timewaster die slechts verplicht kijkvoer is voor Stroheim completisten en liefhebbers van dit soort oldschool mysteries.
Is uit op DVD in FR, en deze prent werd toen in deze contreien uitgebracht als "middernacht : quai de Bercy", moet dus door velen gezien zijn. Weten jullie nog wat jullie hier van vonden ?

Madeleine Robinson als medewerkster van de politie in een film, te licht en te luchtig voor een goede whodonit misdaadfilm.

Het slot houdt wel een verrassing in, alhoewel...als de dader voor de hand ligt dan weet ge zo dat de echte ver te zoeken is.

Niet bepaald een film die je in echte spanning houdt.