Paris Vu Par... Vingt Ans Après (1984)

Wow, da's nog eens een synopsis . Jammer dat u zelf niet stemt. Enfin , zoals u reeds vermoeddde betreft het hier een eerbetoon aan de gekende NV klassieker van 20 jaar eerder met wederom een zesdelige omnibus, al is de toonzetting tamelijk anders. Nogal katerig in feite, niet verwonderlijk want het handelt zich hier om 6 baby boomers in actie, vroegbejaarden met een ultrareactionair wereldbeeld voor wie 68 het ijkpunt is. Alles daarna moest natuurlijk wel kut zijn, al helemaal de gemene eighties met hun no nonsense mentaliteit. De 6 schilderen ons de lichtstad als een inferno, zal allemaal wel zijn meegevallen.

In concreto : het eerste verhaaltje van autrice Akerman gaat over Medeiros en haar vriendinnetje die zijn weggelopen van het "platteland " dat hier... Brussel heet overigens, en is als enige in z-w. Zal dus wel kunst zijn. Duurt 10 minuten en is het kortst, je zou het een feministiese slapstick chick flick kunnen noemen. Clou : de ontmaagding van Salkin. Routineklusje zowel die activiteit als de film zelf, dan nog de 1 na beste van de zes.
Tweede van Dubois- vooral gekend van Parano en later alleen nog voor teevee werkzaam bijna- is een soort zielige update van la maman en la putain. De jonge anti- held loopt rond in...skinny pants, houdt zich voor een beat poet en is in 68 blijven steken, schijnbaar zijn geboortejaar. Ridicule onzin.
Derde deel van jullie Garrel brengt wat we mogen verwachten : een godART imitatie met Garrel zelf als buddy van een Leaud met plakhaar en in midlifecrisis. Zielig gejank over mislukte relaties en het geheel besluit gelukkig met zelfmoord. Kleine 20 minuten.
Het vierde deel van die ouwe pedo Miterrand- vooral docufilmer zoals gekend- is misschien het zieligste : een poging tot een copie van Resnais en in mindere mate Marker met voice- off, tracking shots galore en flashbackstructuur.
Vijfde episode van de mij volstrekt ongekende Nordon is opgedragen aan zijn ouders die in Auschwitz zijn gestorven en begint met een verwijzing naar Klaus Barbie. Wat Barbie en Auschwitz te maken hebben met een zwembad weet ik niet, de enige overeenkomst tussen een vernietigingskamp en het zwembad zijn de douches . Die krijgen we dan ook te zien met daaraan verbonden bescheiden naakt, het enige uit de film. Dit gedrocht duurt gelukkig slechts 10 minuten.
Laatste deel van de tamelijk ongekende Venault is imho het beste en een eerbetoon aan een gekende Carné klassieker meer bepaald hotel du nord, hence de locatie en ook de ontvouwing van de intrige. Dialoogloos bijna en gaat over op mute. De ontknoping kunt u hierboven lezen.

Niet echt denderend kortom, maar er zijn nu eenmaal weinig omnibi die het maximale uit hun regisseurs halen. Ook het origineel ontkwam niet aan de regel, maar die had toch betere regisseurs zou ik denken, van deze 6 zijn er slechts 2 householdauteursnamen en dat waren ze al voor de film.
Door de Akerman of Garrel buffs/ completisten kan dit uiteraard worden bekeken via pindakaas.