Recours en Grâce (1960)

Er bestaan er meerdere van : verfilmingen van Noël Calef...ascenseur pour l'echafaud is waarschijnlijk de gekendste, en onlangs hadden we het nog over imbarco per mezzanotte. Ook hier weer betreft het een fatalistische semi- noir, en net als in die Losey film gecombineerd met wat vleugjes neo- realisme. De film dateert in feite van na APLE , maar je zou zweren dat het geheel andersom was en dit product oogt ook als van vlak na de oorlog, erg sober en somber allemaal geset in een groezelige banlieu, met interieurs die uit 1900 hadden kunnen stammen. Goed, we zien 1 keer een wasmachine.

Vallone dus als deserteur van Italiaanse origine die door de mand valt als bedrieger waar zijn vrouwtje erbij staat, die een trauma heeft overgehouden aan een eerdere twisted, fucked up relationship met een schobbejak die haar bezwangerde. De brave Vallone wordt overvallen door een Dostojevskijaanse hunkering naar straf, en geeft zich aan in de hoop geguillotineerd te worden voor zijn desertie. Zijn laatste wens : recours en grace niet op de rechter of de president van de republiek voor mijn part, maar gratie door zijn lief.

En wie is dat lief ? Juist ja : Emmanuelle Riva ( die jullie ook kennen uit amour...). Over miscasts geproken : de immer geaffecteerd pratende en toen nog glamourous uitziende Riva als verwaarloosd sloofje uit het volk, wat een giller. Zoiets als BB in de rol van madame Curie oid. , hoe verzin je het. Ze heeft nog een dochtertje uit haar eerdere relatie trouwens, die ook een goede gekende blijkt te zijn : kindsterretje Gozzi, die jullie ook kennen uit les dimanches de ville d 'Avray...en hier voor wat comic relief zorgt met haar flikkenhaat !

Waar past Girardot hierin ? Welnu : ze is een ouwe vlam van Vallone die hij weer opzoekt terwijl hij op de vlucht voor de flikken niet in staat is Riva te bereiken, die permanent door die flikken wordt bewaakt. Ze verklaart hem de liefde ( al geeft een hier- langharige bij uitzondering- Girardot toe dat ze een snolletje is ), de brave Vallone bemint echter slechts en wanhopig zijn Germaine...ook nog een rolletje voor Caprioli ( die jullie ook kennen uit tout va bien...) trouwens, net als Vallone zichzelf insprekend in het Frans.

Het komt allemaal nogal vreemd gedateerd over, zelfs voor die tijd, in zijn bloedige ernst en naar het sentimentele neigend melodrama, de vormgeving hebben we al aangestipt. Ook nog wat katholicisme gelukkig, hier nog wel à la Belge via pastoor Ledoux ! Hoe het allemaal afloopt ? Wel het staat hierboven al : Vallone wordt doorzeefd door de flikken, per ongeluk. Kan gebeuren.

Deze film van Benedek die gays ook kennen van the wild one en van muziek werd voorzien door Jarre sr. in een epische bombastscore en van beeld door Kelber, wacht alsnog op een fatsoenlijke DVD release met onderschriften. Ik heb zelfs geen fansubs kunnen vinden.