Geu-nyeo-neun Ye-bbeot-da (2008)

Deze film maakt gebruik van rotoscopie.

Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar het is toch iets dat al vaker toegepast werd bij films. A Scanner Darkly, Waking Life,.......

Wat ik heb begrepen is dus dat de acteurs eerst acteren en dat daarna over die beelden heen getekend wordt. Om de animatie realistischer te maken dus.

Heb ik het juist, of zit ik erlangs?

De primeur is dat dit de eerste Zuid-Koreaanse film is die van deze techniek gebruik maakt.

Wat ik me afvraag is welke meerwaarde dit heeft.

De opnames hebben voor deze film amper 1 maand geduurd. Maar om het daarna te "rotoscopen" duurde bijna 2 jaar en daar werkten 140 mensen aan mee.

Ik had de trailer gezien en ik moet zeggen, het ziet er vreemd (goed) uit. Voor mij is dit dus nieuw, en ik was toch enigszins verbaasd want op bepaalde momenten lijkt het dus net echt, maar toch is het animatie.

Rotoscoping werd al in de begindagen van animatie toegepast.

Sneeuwwitje en andere vroege Disneyanimaties hadden een hele realistische stijl van bewegen. Voor Ralph Bakshi (Fritz The Cat) is het bijna een duidelijke stempel.

Ik kan me bedenken dat als het eindresultaat als animatie is bedoeld, je weinig tot geen kosten maakt op belichting, set- en propdesign, aankleding en make-up, om maar een aantal dingen te noemen. Verder zal je geen dure Panavision camera hoeven te huren en rollen film verspillen aan takes.

Het begon eigenlijk al hopeloos met een vreselijk eerste (tevens ook eind) liedje. Vanuit het verhaal gezien had de film al weinig potentie, maar er wordt ook wel zoveel mogelijk aangedaan om het niks te laten worden. Het resultaat is een flauw en saai 'romantisch' drama.

De tekenstijl beviel me ook niet helemaal. De achtergronden zijn mooi, niet te veel detail. Het geheel is echter veel te flashy en bevend. De gezicht(suitdrukking)en zijn al helemaal rampzalig.

1.0*