Le Secret de Polichinelle (1936)

Ze bestaan niet echt : geheimen van Polichinelle...logisch want het betreft immers q.q. een fopgeheim. In Holland gebruiken we- bot en prozaïsch als we zijn- de nietszeggende uitdrukking "publiek geheim " voor dit fenomeen, dat ook niet echt in ons boers- eerlijke, proleterige calvinistische cultuurtje van " ik zeg wat ik denk en fok jou totaal " past. Bovendien is Poliesjienelluh nogal een tongenbreker voor ons. Dan nog wist ik niet dat in België deze uitdrukking schijnbaar wel wordt gebruikt, maar het past ook meer bij hun cultuur. Waarom de uitdrukking naar spotvogel en zemelaar Pulcinella is vernoemd, lijkt me verder wel duidelijk.

Oh wacht, er is ook nog de film. Die blijkt weinig voor te stellen en een verfilming van een stuk te zijn van ene Pierre Wolff *. Een van de talloze toneelverfilmingen in Frankrijk die in de jaren 30 uitkwamen, niemendalletjes waarmee cast en crew even konden cashen in moeilijke tijden en lekker goedkoop.

Enige reden waarom de film nog gekend is: de cast natuurljk. De grote Raimu als dhr. Jouvenel en de ook niet geringe Rosay als zijn vrouw. Volgens jullie brave mensen, volgens mij walgelijke kleinburgerlijke egoïsten en hypocrieten, zo worden ze ook voorgesteld. Verder nog de wel brave Alerme als degene die in het geheim zit en zal pogen de personages met elkaar te verzoenen. Even voor de duidelijkheid : Rosay en Raimu weten wel degelijk van elkaar dat ze het weten, hoewel de synopsis anders lijkt te suggereren, net als de titel. Die lijkt eerder op de figuur van Alerme te slaan** .

Dat moet ook wel, want het betreft hier een film met een zeer duidelijke moraal : de moraal van het gezin natuurlijk. Schijnbaar waren films met deze moraal toen erg populair, en gezinspolitiek een hot item toen vlak voor de oorlog het decadente, goddeloze, impotente Frankrijk alleen al om numerieke redenen een makkelijke prooi leek te zijn voor buitenlandse vijanden...QED.

Een film voor kiddies geschikt zoals u op de poster ziet, en eigenlijk ook alleen voor hen. Komisch is het allerminst, en visueel kun je dit non existent noemen verder. Zou zonder de gekende cast hier na een half uur al mee zijn afgenokt, eerljk gezegd. Stoute boulevardgrapjes hoeft u hier verder ook niet te verwachten, nog geen geestige woordspeling zelfs. Suf, muf, duf.

*: er staat op deze site nog een film met dezelfde titel, op grond van de synopsis zou ik zeggen dat dit geen remake van deze is.

**: ook het Franse wiki lemma lijkt dit te suggereren, maar het is echt niet zo.