Encarnação do Demônio (2008)

Na meer dan 30 jaar nog eens een prent van José Mojica Marins over Coffin Joe aka de grafdelver Zé do Caixão.

Hier zijn wat trailers te vinden.. Ziet er erg "smakelijk" uit!

Wat een personage die Coffin Joe. Zwaar over de top neergezet en misschien wel het meest psychopatische en kwaadaardige dat ik ooit heb gezien. De film bevat een aantal van de meest gruwelijke scenes die ik ooit heb gezien. Alles komt aan bod om de vrouwen (en een aantal mannen) te martelen: Haken, vleesetende insecten, messen, kanibalisme, spijkers en zelfs een rat die inwendig wordt ingebracht nadat de vrouw met een zoete stroop was overgoten. Echt ongelooflijk. De film doet een beetje ouderwets aan maar dat vond ik wel erg mooi gedaan. Het einde is super.

Klinkt geweldig, mijn interesse is gewekt, ook de trailer is goed.

Dit wordt een must see, ik merk het al .

Toen ik het programma van het imaginefilmfestival bekeek, sprong 1 titel mij meteen in het oog. Die titel was Embodiment Of Evil. Ik zocht verder naar deze film en het bleek een moderne film te zijn van de Coffin Joe-saga en nadat Vascago mij wat meer over deze film vertelde, moest ik hem toch zeker eens bekijken. Stelde Embodiment Of Evil mij teleur ? Now way !

Sterker nog, de film bracht mij precies wat ik ervan verwachtte. Ik verwachtte : psychotisch acteerwerk, ranzige doch erg over the top en sleazy martelscènes en ik verwachtte nog een iets gepolijstere look dan je op het eerste gezicht zou denken van een Braziliaanse horrorfilm. Op het gebied van de goede look werd ik zelfs compleet verrast : de cinematografie is van uitstekend niveau en niets maar dan ook niets doet vermoeden dat het hier dan ook maar over een low budget-productie zou gaan. Deze goede cinematografie en bij momenten zelfs erg solide regie komen nog het best tot hun recht in enkele surrealistische momenten waarbij fans hun duimen en vingers bij kunnen aflikken.

Het acteerwerk mag dan wel erg over the top zijn, maar het werkte vreemd genoeg in het voordeel van de film. De heer die Coffin Joe speelt, zorgt dan ook voor een uitbundig psychotische prestatie en geeft met zijn vettig uiterlijk toch wat extra karakter aan de rol.

En hoe zit het nu met de gore ? Deze film wil zijn sleazy karakter behouden en probeert dat dan ook te doen via de overdreven gruwelijke en over the top martelscènes die weliswaar niet de nihilistische, ernstige en ietwat realistischer weergegeven martelscènes in een Saw of Hostel proberen na te streven, maar wel willen zorgen voor dat soort scènes die je zou kunnen zien in zo'n campy seventies-film. Aan impact ontbreekt het weliswaar ( of toch niet diezelfde impact als in een Hostel of Saw), maar vulgair en leuk is het wel ! Verwacht echter ook geen volledige lawine aan gore, want Embodiment Of Evil is geen splatterfilm en zal in zijn kwantiteit van gore toch niet de bekende gorefilms overtreffen die we al kennen uit Europa en Amerika. Verwacht wel die goedverspreide goresequenties die de fans op hun wenken zullen bedienen en zelfs herinneringen oproepen aan Fulci in al hun overdrevenheid en vunzigheid. Ik telde persoonlijk zelfs 2 à 3 instant klassiekertjes. Wie wil weten welke dat zouden kunnen zijn, moet de film maar eens bekijken !

Ik kan tenslotte concluderen dat Embodiment Of Evil een bijzonder competent gemaakte en goede film is. Ja, het is misschien wel martelhorror, maar waar de Amerikaanse en Franse martelfilms het zo realistisch en schokkend mogelijk probeert te houden, geven de Braziliaanse makers van deze film ons die erg sleazy en entertainende goresequenties die hedendaags erg verfrissend en leuk werken. Tel daarbij nog de verassend verzorgde look en een fantastische eindscène op en ook Braziliê heeft zijn eigen moderne cultfilmpje.

Goed werk !

Ik zit hier gewoon te watertanden achter mijn computer, deze moet ik zien!

Coffin Joe is terug. En hoe!

Na veertig jaar gevangenis stort Coffin Joe zich opnieuw op zijn obsessie: het vinden van de perfecte vrouw die zijn demonische zoon wil baren, opdat zijn bloedlijn vereeuwigd wordt. Met de gekende pathos hervat hij zijn zoektocht, alles en iedereen die hem hierbij in de weg staat onderwerpend aan helse pijnen. De geoefende Coffin Joe-fanaat weet dan al hoe laat het is. Gruwelijke folteringen en psychedelische visioenen zijn niet meer veraf.

José Mojica Marins is en blijft een culticoon. Zijn films zijn dan ook navenant, maar het grote verschil met zijn eerdere werk is de cinematografische vooruitgang. Hoewel Embodiment of Evil nog steeds cult ademt, heeft de film genoeg te bieden voor de doorsnee horrorfanaat. Zij die niet afknappen op het overdreven expressieve acteerwerk en het constante gegoochel met zware begrippen als leven en dood, goed en kwaad, zullen getrakteerd worden op een prachtig horrorspektakel.

Prachtig omdat de cinematografie enerzijds en de snoeiharde horror anderzijds om van te snoepen zijn. Waar de visioenen van Coffin Joe gezegend zijn met sterke kleuren en surrealistische settings, genieten de gruwelijke folteringen de nodige creativiteit om de doorwinterde gorehounds te doen watertanden. Deze ondertussen gekende combinatie ligt volledig in de lijn van de reeks, maar oogt een stuk stijlvoller en artistieker dan voorheen.

Het personage van Coffin Joe zelf behoeft verder geen inleiding meer. Zijn geflipte karakter, excentrieke uiterlijk en pathetische gedrag zijn inmiddels legendarisch. Je zou hem haast cartoonesk kunnen noemen, hetgeen meteen ook aantoont dat je dit soort cinema niet al te serieus moet nemen. Gewoon lekker genieten van het artistiek verantwoorde geweld dat Marins ons serveert!

roaoaoaoaoaoaooarggghhhhhh deze moet ik zien

Hoera, ik heb een nieuwe held, en COFFIN JOE is zijn naam.

Wat een heerlijke gekte zeg, ik heb volgens mij niet één normaal mens gezien in deze film, geweldig!!!!!

Als de wiedeweerga achter die andere films aan me dunkt.

Ik ga hem vanavond nog maar eens bekijken , wat een horrorfeest toch !

Mjah. Zé do Caixão deed mij eigenlijk weinig. Wat mij vooral duidelijk is geworden is dat die kerel voor geen meter kan acteren. Het feit dat ik de taal spreek heeft niet geholpen bij het camoufleren van dat feit. Wat een overdreven theatraal persoon is Coffin Joe. Ook de rest van de cast doet het niet veel beter, met als dieptepunt die priester. Nu begrijp ik best dat een aantal hier de humor van in kunnen zien, maar bij mij kwam dat nergens uit de verf. Enkel wat irritatie , ook om het sm gedoe doorheen de film. Een stroming binnen de horror die mij echt voor geen meter trekt. Ik heb er niets mee en was het niet geweest voor een enkele toffe scène had dit een wel érg lage score gekregen. Toch wil ik zijn oudere werk wel proberen, want wat er in Embodiment of Evil voorbij kwam aan beeldmateriaal uit die films, zag er eigenlijk best wel goed uit. Gotischer en Bava'esque, wat mij stukken beter ligt.

2*

heeee mayhemblik en ASman waar hebben jullie deze film gekocht, of besteld.

Ben hier zwaar benieuwd naar

Je kunt hem regio 2 bestellen op play.com. Voor een prikje tegenwoordig.

ok thanks asman.

ga meteen eens ff op zoek.

Als je trouwens verder nog meer tips hebt, ben heel benieuwdt.

Vier euro! Meteen bestellen!

Halcyon schreef:

(quote)

Ik had je gewaarschuwd .

Klopt, maar in veel gevallen kan ik er vreselijk om lachen. Had dus best goede hoop. Helaas wil deze film nergens 'fout' genoeg worden om ook maar een glimlach van me te onttrekken.

Ik heb me niet verveeld tijdens de film maar ik had er aan het einde spijt van dat ik de film heb uitgekeken. Ik hield een naar gevoel over aan de film. Dat heb ik tijdens het kijken onderdrukt maar kwam na afloop dubbel naar voren. Het oh zo bekende gegeven van een machtig manspersoon die met name vrouwen onderwerpt, vernedert, verkracht, martelt en wat allemaal nog meer en dat dan in een horror/sm jasje gegoten. Goedkoop.

Rommel.

En lelijk gefilmd ook.

E.e.a. ziet er goedkoop uit in deze Braziliaanse horror. Toch bevat de film sporadisch wèl in beeld gebrachte gore. Een groot deel moeten we er zelf maar bij bedenken. Viva een budget. En wat we wel te zien krijgen is vaak ook nog eens behoorlijk nep, zoals het billenhapje. Voeg daarbij het wanstaltig slechte acteergeweld en ik ben uitjes.

Matig.

Een film die me niet kon overtuigen ondanks de soms aardige stukjes gore. Het hoofdpersoon vond ik maar een erg vreemd mannetje zonder duidelijke bedoelingen en daar bovenop een enorm theatraal overacterende José Mojica Marins. Het zal allemaal wel zo bedoeld zijn, maar mij deed het vrij weinig.

Het acteerwerk in deze film is storend overdreven, het kan best zijn dat José Mojica Marins een gerespecteerd acteur is, maar in deze film lijkt het wel alsof hij zijn vak heeft geleerd op een boerenlullen-toneelschool in een of ander achteraf dorp. Jammer, want met de gore in de film zat het wel goed. Het verhaal is op zich redelijk, geen hoogvlieger, maar ook niet zo ontzettend slecht. De film wordt alleen kapot gemaakt door het acteerwerk van degen die Zé do Caixão speelt. Ook die priester kwam nogal knullig over, die pastte meer bij iets als 'Lord of the rings'. Eigenlijk waren de gedeelten van de film waarin niet die wout, priester of Ze do Caixao te zien waren, dus de enkele scene's op straat, wel de beste. Daarnaast dat semi-filosofische gewazel was ook niet echt iets wat veel toevoegde aan het verhaal.Te weinig spanning voor een goede horror...

tering! eindelijk heb ik hem gezien!

Wat een horrorfeest,in een woord geweldig.

Ziek,macabre en ook nog een beetje humor.

Tja coffin joe is een zieke donder.

weer een persoonlijke favoriet erbij.

ik zal hem weleens checken erik1677.

ben hier zwaar benieuwd naar.

zal hem wel eens een keer kopen op amazon.co.uk

Het laatste deel uit de Coffin Joe-reeks na À Meia-Noite Levarei Sua Alma (1964) en Esta Noite Encarnarei no Teu Cadáver (1967).

Dit 3e deel bevat iets meer bruut geweld, en de censuur is minder streng. Alles bij elkaar opgeteld zijn dit soort horror-films wel eens aardig om te bekijken. De echte liefhebbers zullen hem ongetwijfeld hoger waarderen. De film won 12 prijzen, en werd 4 keer genomineerd.

2,5 *

José Mojica Marins was een Braziliaanse filmmaker, die bekendheid kreeg door zijn creatie van horrorfiguur; "Coffin Joe" oftewel de amorele begrafenisondernemer Zé do Caixão, met Nietzschiaanse overtuigingen. Hij verscheen voor het eerst in À Meia-Noite Levarei Sua Alma (1964), wat tevens de eerste horrorfilm van Brazilië was. Deze film is echter de derde film en is pas meer dan veertig jaar later gemaakt. En ondanks dat "Coffin Joe" dan een beroemde status bezit (Braziliaanse Freddy Krueger) was zijn personage met zijn filosofische gewauwel wat deze zwaar naar beneden trok. Zucht gewichtige torture-horror avant la lettre

Ook de film speelt zich veertig jaar na de vorige af, wanneer Coffin Joe wordt vrijgelaten uit de gevangenis. Bij zijn vrijlating is het doel nog steeds hetzelfde; de zoektocht naar de perfecte vrouw die zijn perfecte zoon zal baren onder het mom van "de voortzetting van het bloed" Onduidelijk was het mij of de martelingen nu waren om ze testen of dat ze waren afgekeurd...Maar dat er jonge vrouwen waren die spontaan in zwijm vallen voor een bejaarde....hoe ongeloofwaardig...

Vervolgens zijn er ook nog een reeks flashbacks en recycling van materiaal uit de oude zwart-wit films. De oude Coffin komt de geesten van het verleden tegen...als opvulling voor de speelduur. Aangevuld met beelden van politieke en sociale problemen. Het is voor mijn geheel onlogisch dat in een B-film diepgaande thema's langskomen! De film weet wel wat nachtmerrieachtige beelden te creëren en en toont ontklede dames.. Er zijn namelijk ook een krappe twintig minuten aan heerlijk bloedvergieten! Ook een seksscène en een vagevuurscène waren zeer "mooi" weergeven. Dit is waarschijnlijk gewelddadiger dan voorgaande films, (kwamen uit de jaren '60) maar het verhaal is eigenlijk simpel maar het plot werd verwarrend, onverklaard of zinloos gebracht Dat er qua plezier of entertainment maar weinig te genieten viel

Nare film die in het eerste halfuur niet echt te plaatsen valt en op een B-filmpje lijkt gezien het rare verhaal, de acteerprestaties, verwijzingen naar Coffin Joe ( nooit gezien ) en een wir war van allerlei personages. Maar geleidelijk aan word je in het horrorverhaal gezogen als je de theatrale vertolkingen van het hoofdpersonage die gespeeld wordt door de regisseur zelf kunt loslaten. Qua gore zit je hier goed. Er zitten een paar magistrale bloederige scènes in de film zoals een heerlijke stijlvolle seksscène en een geweldige scène in het vagevuur. Daarbij ook heel wat hallucinaties van het hoofdpersonage die het horrorelement versterken. Het slot is goed gekozen en bevredigend. Grootste smetje op deze film is vooral de vertolkingen, vooral het hoofdpersonage en de priester. 7/10