Die Liebe der Jeanne Ney (1927)

Toch eens iets anders dan wat in die periode in de States werd geproduceerd.

Heb vooral verbaasd gekeken naar de scènes met de twee hoofdpersonages in de straten van Parijs.

Een liefdesverhaal tegen de achtergrond van het Russisch politiek leven, heel intens gebracht, boeiend opgebouwd en waarbij het acteren van mooie Edith jehanne en een overtuigende Fritz Rasp als de slechterik te apprecieren valt.

Volgens mij speelt deze film zich in de nadagen van de burgeroorlog af, niet 10 jaar na de revolutie. Niet dat de setting voor het verhaal nou heel belangrijk is- het gaat uiteindelijk toch om een ordinaire juwelendiefstal. Édith Jéhanne doet het meer dan behoorlijk in de titelrol, overigens een actrice over wie erg weinig bekend is- IMDb heeft zelfs geen sterfdatum. Ze speelde ook maar in een paar films. Ugo Henning zag ik onlangs in A Cottage on Dartmoor, hier is zijn rol een stuk minder intens, het is eigenlijk een veredelde bijrol. Rasp speelt een geweldige gluiperd, al was het ontvouwen van zijn duistere plannen aan een willekeurig barmeisje niet al te intelligent.

Mooi geschoten ook, met name sommige buitenshots zijn om in te lijsten- en een aantal bijzondere sequenties waarvan die met de oom die in een roes zijn denkbeeldige geld al telt het meest opvallend is. Ook kent Jeanne Ney de nodige humor, zoals het nogal bruuske ontslag van de secretaresse als Jeanne een baantje zoekt en de scène met de kaketoe. Perfect is de film niet, vooral naar het einde toe speelt toeval een steeds grotere rol (Chalybjew wordt uiteindelijk nogal knullig betrapt) maar dit is toch wel een fijne Pabst.