Comme un Boomerang (1976)

En nog maar een film van José Giovanni op Netflix, mijn derde. Dit keer zorgde hij zelf voor het verhaal. Niemand minder dan Georges Delerue tekende voor de muziek (volgens IMDb heeft hij bijna 400 composer-credits, ik ken hem voornamelijk van Le mepris). Maar uiteindelijk is het in de eerste plaats een Alain Delon-show. Net als bij de andere films van Giovanni, heeft ook Comme un boomerang een meervoudig verhaal. Het lijkt aanvankelijk een 'kind in de gevangenis, juridisch spel'-plot te worden. Maar dan opeens draait het om en blijkt Delon een voormalig gangster en mondt de film uit in een heuse ontsnappingsflick. Ook de relatie tussen vader en zoon gaat veel dieper dan het eerst lijkt, in een aantal fraaie dialogen met gevangenisglas ertussen. Ik moet er bij zeggen dat Comme un boomerang soms ook wat stuurloos lijkt hierdoor en verder is het stilistisch de minst onderscheidende film van de drie Giovanni's die ik zag. Toch kan de man heel goed filmen, wat hij in losse momenten overtuigend bewijst: Delon die door een casino loopt is zo'n moment (Goodfellas, iemand?), of later wanneer Batkin senior als een dolle naar de gevangenis rijdt. De ontknoping is spannend en het laatste shot, een suggestieve freeze, erg sterk, waarbij Delerue voor het unheimische slotakkoord zorgt.

Onderhoudende film met Alain Delon die voor mij toch niet echt weet te sprankelen. Het tweede gedeelte waarin meer vaart en actie zit is dan wel weer heel aardig.

Zitten een paar bijzondere scènes in zoals die met de tweeling die hun vader bespringt.

Delon speelt op zijn bekende wijze een gegoede geslaagde man met een donker verleden. Vanuit de voorspoed die hij aan zijn zoon mee wil geven komt deze in aanraking met de drugsstroom die in Europa in de 70's rap toenam. An sich een vader zoon relatie, waarbij de zoon zijn vader op een voetstuk zet na zijn daad en daarvoor hem eigenlijk weinig tot nooit zag. De link met de wereld van nu komt mooi naar voren in de afwezigheid van volledig toegewijd en bekwaam ouderschap. Ook de jagende journalistiek die de toon zet voor de perceptie van het merendeel van de bevolking is treffend en nog steeds zeer actueel. "Gij die zonder zonde zijt, werpe de 1e steen..."