Tous Peuvent Me Tuer (1957)

Er bestaan er veel van : films waarin een bankoverval wordt gepleegd...deze reken ik daar ondanks bovenstaande eigenlijk niet toe omdat...er geen bankoverval wordt gepleegd. Die hold up blijkt in feite een wat koddig aandoende overval op een voiture te zijn, die niet toevallig een duizelingwekkende juwelencollectie blijkt te vervoeren. Koddig zei ik: er wordt een velo gebruikt, en alles verloopt volstrekt geweldloos helaas.

Dat even ter verduidelijking bij de synopsis, en ook meteen symptomatisch voor de film die de gekende noir en gangsterflick elementen niet geheel gelukkig combineert met wat pogingen tot kluchtigheid en satire die minder geslaagd zijn. Satire: als de introcredits ons vertellen dat de film "niet bedoeld is als een aanklacht tegen het penitentiair systeem "begrijpen we dat dit waarschijnlijk wel deels een aanklacht is.

Het is dan ook grotendeels een dudes in prison flick via een nogal vergezochte kunstgreep die een soort variant op dergelijke theoretische oefeningen in beyond a reasonable doubt of shock corridor blijkt te zijn, met als voornaamste onderscheid dat de protagonisten hier ook echt boeven en schuldig zijn, zij het voor een serieuzer misdrijf dan waarvoor ze zijn veroordeeld ( ze laten zich oppakken voor inbrak en krijgen 1 jaar) , slechts bedoeld om hen een perfect alibi te verschaffen.

Die gangsters vormen een bende van 5, met name Louis, Fabrizi, Moreno die nog wat extra kluchtigheid verzorgt en - dacht ik- " bite" zegt ergens, en als voornaamsten van Eyck als leider van de bende en Versini, die het POV meestentijds verzorgt. Wie er als enige overblijft kunt u hierboven reeds lezen en is niet verrassend, wat ons wel moet verrassen is hoe de overige 4 aan hun eind komen in de lik, en door wie. Een semi- whodunnit dus met een dader naar wiens identiteit we- althans ik- vrij lang moeten zoeken, gelukkig.

Klinkt allemaal als standaard crime stuff, maar zoals ik zei is het geheel ook doordrenkt van een tamelijk nergens op slaande geforceerde lolligheid die wordt verzorgd door nasst Moreno ook Blanche als achterlijke cipier, en het koppeltje Perier- Rossi Drago als resp. gevangenisdirecteur en zijn eega. Dat zou dan de satire moeten zijn die de anti- systeem boodschap onschuldig moest inkleden. Het werkt echter niet.

Visueel een pure noir, enkele serieuze odd angles alla Welles zelfs maar de beste scène was ongetwijfeld die waarin de cute Anouk Aimee- vriendinnetje van Versini- hem in de bajes opzoekt in wellicht de treurigste bezoekdag in het gevang sequentie tot midnight express, let ook op het "dodenmaskers " effect.

Behalve reeds genoemden ook nog rolletjes voor een jonge Marielle- met haar- als inmate, Mondy als gevangenisbarbier en intellectuele gangster, en Brialy als flic in niet veel meer dan een cameo. Protagonist Versini bedacht de idee achter de film trouwens zelf, Decoin en de gekende Simonin maakten er een script van dat helaas werd voorzien van een flauwe en Hays code waardige coda.

Ondanks de vervelende kluchtigheid wel een degelijk genreproduct verder en geschikt voor de liefhebbers, er is een Franse DVD maar die "originele "poster bracht me op een idee en verdomd : er is ook een bootleg met Engelse subs.

Deze prent werd in onze contreien uitgebracht als "allen kunnen mij doden "en lijkt me verder ook teevee proof, heel veel mensen hier moeten dit gezien hebben. Tijd om te stemmen, lijkt me...