Projection Privée (1973)

Redelijke film waarin een filmmaker een film wil maken over zijn verbroken relatie. Een film in een film waarbij het even duurt voordat je doorhebt hoe het allemaal in elkaar zit (vooral ook omdat de filmmaker een autobiografische film maakt). Maar de montage werkt wel goed. Ook omdat het de bedoeling is dat de realiteit en de film in elkaar overlopen. De personages wisten me niet overal te boeien. Een kleine 3.0 sterren.

Interessante film met een slimme opbouw waarin werkelijkheid en film slim verweven zijn.

Het is door de gekozen structuur soms wel opletten hoe het verhaal en de personages zich tot elkaar verhouden.

Ik vond de personages niet allemaal zo interessant. De regisseur lijkt in eerste instantie wel een interessant personage, maar hij blijkt toch wat een saaie man. Vooral de vrouw van de regisseur is een tamelijk kleurloos persoon, gelukkig heeft zij een kleine rol.

Jane Birkin is de stralende ster van deze film. Wat was zij vroeger knap. Een genot om te zien.

Naar het einde toe wordt de film steeds serieuzer en zwaarmoediger, in overeenkomst met het einde van de film die gedraaid wordt. Het bespreken van hoe de film moet aflopen duurt alleen een beetje te lang.

Het mysterie van de dood van de regisseur zijn ex is een zwaar thema, maar de film is ondanks dit treurige uitgangspunt voor een groot deel niet zo zwaar, op het serieuze einde na.

Het gaat vooral om het maakproces van een film en de keuzes die hierbij gemaakt worden. De film is sfeervol en mooi gedraaid. Vanwege het einde van de film en de niet altijd even interessante personages geef ik 2,5*