The Great Happiness Space: Tale of an Osaka Love Thief (2006)

Daar waar een prostituee ophoudt bij de platte seks, daar gaan de zogenaamde toy-boys een stapje verder. Zij verleiden een dame met gladde praatjes en liefdevolle intimiteiten. Deze dame betaalt zich het apezuur om toch in de buurt van haar betaalde liefde te kunnen komen. De illusie van een liefdesrelatie houdt dan ook stand, maar eigenlijk is het dus niet zoveel meer dan een nog ernstigere vorm van hoereren. Only in Japan. De documentaire schetst een ontluisterend beeld van jonge mannen die hun gevoelens verkopen voor geld en vrouwen die zichzelf kwijt raken in een irrationele droom. Het knappe van deze documentaire is dat het is opgebouwd als een emotionele mindfuck. In eerste instantie lijkt het de toy-boys te veroordelen en terecht te wijzen, maar gaandeweg ontdekken we dat er meer aan de hand is. Ook de vrouwen zijn namelijk niet zo onschuldig als op het eerste gezicht lijkt. Op deze manier krijgen we een mooi beeld van de hele tragiek rond deze cynische hoererij en de gevolgen die het heeft op mensenlevens. Hoewel de interviewer veelal op de achtergrond blijft, weet hij toch op het juiste moment de meest intieme uitspraken te ontlokken. Door die ontluisterende eerlijkheid krijgt de kijker nog een beter beeld van de verschillende kanten achter de materie.

interessante documentaire om eens te bekijken, en leuk om te zien hoe de hosts en klanten eigenlijk een heel andere kijk op de situatie hebben (wat ook wel begrijpelijk is). en damn wat verdienen die toy-boys veel met zich anders voordoen..

Boeiende documentaire die aardig in het onderwerp weet door te dringen en zo een bizar soort handel in nepgeluk blootlegt. Knappe, übergestylde jongens van begin 20 die vrouwen het idee geven dat ze iets betekenen, maar ondertussen vooral erop uit zijn om te verkopen. Zichzelf en flessen champagne die voor veel hogere prijzen dan de echte waarde er doorheen vliegen. Er zit nog bijna een plottwist-achtig iets in de film als duidelijk wordt dat veel van de vrouwen eigenlijk min of meer prostituees zijn en soms zelfs zichzelf verkopen om geluk van host te kopen. De film plaatst het niet in de Japanse geisha-traditie (waar het wel degelijk veel van wegheeft) en laat daar wel iets liggen. Maar verder zonder meer boeiend.

3.5*

Wat een uitstekende docu dit, blij dat ik hem toch nog eens in zijn geheel gezien heb. Het hele fenomeen is natuurlijk al uiterst bizar maar dit wordt van alle hoeken belicht en inderdaad met veel openheid en schaamteloosheid besproken met beide partijen. Geniaalste van alles in deze korte documentaire is de opbouw die echt haarfijn werkt, met een aantal 'plottwists' (dat de vrouwelijke bezoekers zelf fuzoku zijn en dat ze zelf ook de hosts en hun vriendjes bedriegen door meerdere clubs te bezoeken). Al met al een fascinerende 75 minuten over een niche in het nachtleven van Osaka.