Etz Limon (2008)

Een film laat treffend zien wat het oneindige conflict voor gevolgen heeft voor de gemiddelde burger. Het mooie van de film is dat men koos om vooral de levens van zowel Selma als Mira de hoofdrol te geven en politiek een ondergeschikte(re). Want een grote focus op het vrij 'gewone' verhaal en poltieke kwesties had een hele andere film opgeleverd. Nu is het meer de citroenboom die samen met het conflict op de achtergrond de menselijk emotie dient. Erg mooi geacteerd door de Israelische actrice Hiam Abbass.

Mooi metaforische beeld van de oneindige strijd tussen Israeli en de Palestijnen door een citroen-plantage en een huis van de minister van defensie centraal te nemen. Er is gekozen om het bewonderenswaardig a-politiek te houden, dus de karakters en hun eigen problemen staan meer centraal dan de politieke boodschap. De pijn van de hele crisis wordt zo goed invoelbaar gemaakt. Op den duur begon het me echter wel wat tegen te staan als er weer een shot kwam waarin iemand naar de citroenbomen staat te kijken. Dat had iets minder gehoeven, maar goed, voor de rest is het een rake karakterschets die mij in ieder geval wist te raken.

Mooi, klein, integer en intiem filmpje over een heel groot probleem. Nu niet eens de politieke kant maar het puur de menselijke kant is een keer belicht in deze film. Het frappante is, is dat ik tijdens een aantal vakanties in Egypte wel eens met Israeliers heb gesproken over de situatie tussen Israel en de Palestijnen en wat mij toen zo trof is dat ze er zo schouderophalend, bijna ongeinteresseerd over spraken. Tja, het was wel gaande maar zij hadden er verder niets mee te maken.

Dat schouderophalen kon ik in deze film ook wel een beetje proeven in het begin en dat vond ik wel heel treffend. Mensen deden net alsof het ver van hun bed was, zoals de minister en zijn vrouw. De situatie is er nou eenmaal en daarmee klaar. Door de strijd om de citroengaard kwamen er bij verschillende mensen toch gevoelens los en dat vond ik heel mooi getekend in de film.

Heel treffend vond ik ook het stukje waarbij de vrouw van de minister aan de pers vertelde dat ze graag een betere buur zou willen zijn voor de Selma maar dat het voor de veiligheid van Israel gewoon niet ging. Dat gaf de visueze cirkel die gaande is tussen de twee partijen goed weer. Er is teveel onrecht aan elkaar aangedaan en men voelt zich te veel bedreigd door elkaar dat ze geen manier meer zien om gewoon met elkaar om te gaan.

Ik kan zo nog wel even door blijven gaan met voorbeelden geven, wat wel aangeeft hoeveel indruk de film op me heeft gemaakt.

Het was een mooi klein filmpje. De film is niet zo bijzonder, maar omdat het op waargebeurde feiten is gebaseerd eens het bekijken waard. Het verhaal is natuurlijk meer dan het gevecht over het al dan niet rooien van die bomen, maar de strijd tussen de twee volkeren die toch nog steeds woedt. Ondanks dat er niet zoveel gebeurd qua verhaal, vond 'k de film toch iets hebben.

Er werd erg overtuigend geacteerd, vooral door het hoofdpersonage.

Tja er echt naar op zoek gaan zou 'k niet doen, maar als je hem eens kunt zien via tv, zou 'k hem wel eens bekijken.

Dit waargebeurde verhaal toont op stuitende wijze de uitzichtloosheid van het conflict tussen Israel en de nagenoeg rechteloze en kansloze Palestijnen. Het slotbeeld met de enorme muur en de gekortwiekte boomgaard is schrijnend. Dat de laffe minister, die zich in weerwil van zijn aardige woorden steeds verschuilt achter de Geheime Dienst, met het vertrek van zijn vrouw in feite een pyrrusoverwinning behaalt zorgt tenminste nog voor een klein beetje genoegdoening. Maar uiteindelijk blijven er alleen maar verliezers over. Tekenend voor de situatie daar.

Een sterk verhaal en een formidabele hoofdrol van Hiam Abbass.

Goed weergegeven persoonlijk drama, op kleine schaal binnen het Palestijns-Israëlisch conflict zonder dat laatste hier echt te tonen, met een sterke rol voor Hiam Abbass. Metafoor van het conflict, waarbij tevens getoond wordt hoe mensen vermalen kunnen worden door juridische molens.

De onmacht van de hoofdpersoon gedurende de gewone perioden van het verhaal maar ook tijdens de zittingen, alsof ze wel spreekt maar niet gehoord wordt, is duidelijk zichtbaar.