Luchshee Vremya Goda (2008)

The Best of Times is zo'n jammere film die de twee sterkste scenes meteen in het begin heeft zitten. Het zijn de eerste twee scenes zelfs. Een openingsscene waarbij we letterlijk de film in komen zweven en even later een prettig nostalgisch aandoende scene waar we onder meer met de drie hoofdkarakters kennismaken, in de stromende regen. Twee wonderschone scenes. Dat geeft hoop op iets ergens tussen Sokurov en Zvyagintsev in, maar de rest van de film komt helaas niet in de buurt van dat niveau. Sfeervol is het slechts bij vlagen, maar de meeste tijd lijkt te gaan zitten in de relatie tussen de beide vrouwen die vechten om een man (waarvan je de magie, zeker als de man volwassen is, niet echt begrijpt) En dat gaat niet echt boeien. Een net niet film.

2.5*

Een typisch Russisch dames drama (vergelijk Kira Muratova - of Werner Schroeter of Nikita Mikhailkov, al zijn dat geen dames). Een beetje vergezocht met een ongelofelijke onsympathieke mannelijke hoofdpersoon, maar een paar gave vrouwenrollen. Te literair en gedragen om mij te kunnen boeien in elk geval. Zo was ik met een prachtige film van Proskurina begonnen op dit IFFR, maar ze heeft dat niveau in de andere films die ik van haar zag niet kunnen evenaren. Wel weer eens een wereldpremière, dat dan weer wel

Interessante kennismaking met Proskurina, zowel lijfelijk aanwezig in die megazaal 1 van Pathe in R'dam als in deze film. Jammer dat ik niet andere films van haar kan zien op iffr en ze zal wel niet regulier gaan draaien.

De film zelf komt als een typische arthouse film over. Onduidelijke, zware dialogen tussen twee volslagen emotioneel verkilde personages. Wat ook visueel slim, doch hierdoor flets, wordt weergegeven. De flashbacks geven de film net dat kleine beetje waardoor het verhaal gaat leven. Een drama op hoog literair niveau tussen twee vrouwen die eigenlijk niet weten of ze elkaar nu zo haten, of de liefde voor een man die hun levens bijelkaar bracht en een puinhoop achterliet.