De film portretteert het sterven van een vriend. De vriend is fotograaf en filmcriticus; hij wist dus waaraan hij begon toen hij Kawase Naomi vroeg om zijn doodstrijd te registreren.
Gezien op het IFFR. Ik heb Kawase hoog zitten. En ook dit (Japanse) verhaal over sterven en rouw klinkt natuurlijk weer interessant, maar de uitwerking deed zo verschrikkelijk pijn aan je ogen (onscherp, donker, dan weer overbelicht, dan weer schokkerig, etc, etc) dat je er gek van werd.