Snobs! (1962)

Er bestaan er tig van in de Franse cinema en literatuur : satires op het rijke Roomse leven in Normandië...waarom juist vaak daar weet ik niet en boeit me ook niet bovenmate, wat ons wel aangaat is dat het hier wederom een voorbeeld uit deze traditie betreft van auteur Jean Pierre Mocky. Nu tamelijk onvoorstelbaar, maar deze goeiige- nou ja, niet altijd- absurdistische zedenkomedie kreeg problemen met de censor, en werd uit de roulatie gehaald.

Ik weet niet precies waarom, het anti- klerikalisme zal ongetwijfeld een rol hebben gespeeld maar zo uitzonderlijk was dat ook weer niet. Misschien waren het de niet zo subtiele verwijzingen naar sodomie en pedofilie die de aandacht van de censor trokken, of misschien begrepen de Fransozen de eerder Engels getinte anarchistische humor van dit geheel niet. Het moge verder duidelijk zijn dat deze prent weinig gemeen heeft met de NV die Mocky in zijn eerste film- dit was de derde geloof ik- nog inspireerde.

De intrige rondom de verkiezing voor een nieuwe directeur van een zuivelcooperatie nadat de ouwe is verzopen in een melkketel is wat je noemt een macguffin: ons als kijkers interesseert die verkiezing geen hol, Mocky ook niet en het dient slechts om ons een stel groteske provinciaaltjes te tonen in hun benepen milieu met hun bizarre, weerzinwekkende gewoonten. Dat die verkiezingen uiteindelijk toch worden gewonnen door de jongste en normaalste dude van het hele stel- de ongekende Hoffman- die het minst besmet is door dit milieu, zal wel een toevoeging aan de NV smaak zijn. Maar nogmaals: die uitkomst interesseert ons niet.

Film moet het dus vooral hebben van zijn dadaistische humor, waar de Fransen minder goed in zijn dan de Engelsen, al hebben ze die dan zgn. zelf uitgevonden. Subtiel kun je het iig. niet noemen, de sodomie en pedofilie hadden wij al aangestipt. Wat op Monty Python vooruitlopende gekkigheid ook zowaar, e.g. de slachting tijdens het scoutingevenement dat trouwens de rode draad van de film vormt, met die verkiezing dan.

Degenen die het allemaal mogen vormgeven zijn normaliter B acteurs uit cine papa kluchten, die hun kans op het eerste plan dan ook weinig verrassend enthousiast grijpen en overacteren alsof hun leven ervan af hangt. Toppunt wel Francis Blanche als de veelbetekenend "Morlock "geheten potentaat van het verder naamloze stadje, uitgerust met kunstoog en voorzien van een knorgeluid. Ook Poirier als kwezeltje legt het er flink dik op. Trouwens nog een rol voor Lonsdale- met snorreje- die zijn exotische accent hier eens mag aandikken i.p.v. onderdrukken.

Goed, het geheel is nogal druk en vermoeiend te noemen, schiet zijn doel wat dat betreft voorbij en had waarschijnlijk beter gewerkt als een verzameling sketches voor de teevee. Maar bij vlagen is het wel grappig, al is de schijnbaar serieuzere satire met zijn anti- klerikalisme nu dan gedateerd. Subtiliteit, coherentie of briljante visuals hoef je van Mocky sowieso niet te verwachten, hij moet het altijd hebben van een enthousiast chaotisme.

U kunt het allemaal zelf zien per DVD via de gekende Mocky box, er is tevens een afzonderlijke uitgave. Oorspronkelijk zonder subs, maar u kent de weg. Velen hier hebben dit natuurlijk al lang gezien, het verbijstert me dan ook dat hier niet op gestemd is. Ik wil hier voor kerst minstens 20 stemmen zien.

En jouw stem dan?

Ik stem zelf nooit.