All White in Barking (2007)

Komisch om te zien hoe mensen proberen net te doen alsof het ze helemaal niets uitmaakt dat ze een zwarte buurman krijgen, en hoe geforceerd het overkomt als ze bij hun nieuwe buren op visite gaan. Anderen komen weer recht-voor-zijn-raap voor hun afkeer tegen de nieuwelingen uit, en pakken hun boeltje op om ergens te gaan wonen waar geen buitenlanders zijn en ze gezellig met hun eigen soort om kunnen gaan, net als vroeger.

Ik vond de documentaire nogal rommelig. Soms moest je dingen gewoon raden, zoals waarom de slager zijn bedrijf ging sluiten. Moest dat omdat ze failliet waren, gingen ze dicht omdat ze gingen verhuizen naar een plaats waar alleen blanke slagers wonen? Op een vrij dramatische manier wordt getoond dat de slager voor het laatst de rolluiken sluit, maar op dat moment heb ik nog steeds geen idee wat er precies aan de hand is.

De zwarte vrouw die een hoogbejaarde man moest "verzorgen" vond ik ook een groot raadsel: Waarom verzorgt ze die man? Er is geen liefde in het spel, maar ze doet wel alles voor hem. Woont ze bij hem in? Je ziet wel wat ze allemaal voor hem doet, maar veel achtergrondinformatie krijg ik hier niet.

Wel vermakelijk, dat wel. Ik moet altijd wel lachen om de angst die mensen op een zo voorzichtig mogelijke manier proberen uit te spreken voor dingen in hun leven die anders zijn, en ook hun leven zullen veranderen.

Een vrouw en een man komen thuis van een etentje bij hun nieuwe Afrikaanse buren en de vrouw vraagt aan de man: "Vond je het eten lekker?" waarop de man antwoordt: "Ik heb het opgegeten!"

De mensen verbazen zich over de spontaniteit van hun buren. "Waren ze allemaal maar zo, dan waren er geen problemen."