Gaston en Leo in Hong Kong (1988)

Hoe goed hun sketches zijn, hoe slecht deze film is.

De humor is duidelijk van een lager niveau. De film komt maar niet op gang, en toen het gedaan was, had zoiets van: ah, oke, op naar de volgende.

Gaston Berghmans is een lichtpuntje. Leo Martin weet maar op weinig momenten hilarisch te zijn.

1,5

Van Gaston en Leo ben ik sowieso al niet de grootste fan, maar aangezien ik Zware Jongens en de Paniekzaaiers best oké vond, wilde ik mij toch eens wagen aan deze film. Jammer genoeg haalt deze film totaal niet het niveau van eerder opgenoemde films: Hong Kong heeft een uiterst slap verhaal, dat gecombineerd wordt met ontzettend flauwe humor.

"En wat ziede? - Chinezen!"

Ik heb altijd wel gehouden van de humor van Gaston & Leo. Komedie is op zich altijd moeilijk en met een beperkt budget waar je in België een film kan maken, is het niet evident om van een sketchprogramma/show naar een langspeelfilm te gaan. En toch is het dit duo 4 keer gelukt. Zware Jongens en Paniekzaaiers waren de bekendste, De boot naar Spanje en deze in Hong Kong zijn wat minder bekend.

De film moet het dan hebben van de humor en niet van het verhaal. En dat werkt niet altijd. Soms hoopte ik Jackie Chan even te zien, zodat de scènes zonder Gaston & Leo's bekende humor wat meer pit zouden krijgen. En regelmatig wordt de film opgevuld met beelden van Hong Kong met het steeds terugkerende deuntje van componist Robert Vlaeyen.

De humor in deze film doet met trouwens wat denken aan de films van Peter Seller of Louis De Funès. G&L hadden eigenlijk in België moeten blijven, het is net de volkse humor die hen bekend maakt. Daarom dat Paniekzaaiers en Zware Jongens zoveel beter zijn.

In hun sketches zijn ze onweerstaanbar grappig en ze verstaan de kunst het sappig-pittig Antwerps dialect ook voor niet-sinjoren best verstaanbaar te maken.

In hun films blijft dit laatste wel overeind maar het echt komische is veel minder. Toestanden en bewoordingen worden al te geforceerd om humoristisch te klinken, waardoor de spontaniteit en natuurlijkheid er niet meer is en het uiteindelijk in plaats van grappig, dom en dwaas overkomt.

"Gaston en Leo in Hong Kong" is helaas zo'n film.

Sorry Gaston, sorry Leo, maar 'k heb er maar een laag "saaifer" voor over.

Gaston en Leo zijn natuurlijk wereldberoemd in België en omstreken, maar in deze film proberen ze internationaal te worden en poogt men om Amerikaanse actiefilms na te doen, en dat lukt niet echt. Voor mij is deze film minder grappig dan Paniekzaaiers.

"Zeg, als ik naar Hong Kong ga neem ik mijn mes en vork me é!"

Heb dit steeds de mindere gevonden van de Gaston en Leo films. Het vet was wat van de soep na Paniekzaaiers en Zware jongens. Hun sketches blijven natuurlijk legendarisch al valt het te bezien of hun humor de tand des tijds wel doorstaan heeft. De film alvast niet. Erg flauw bij momenten en eigenlijk toch in hun geheel.

Film herhaalt zichzelf vaak met verkleedpartijen en weglopen. Valt ook op dat het tijdselement niet altijd klopt of het zou aan de magere montage moeten liggen. Grappig zijn werd een uitzondering en dan zit het niet goed voor een komedie.

Het internationale trekt te weinig aan en past niet met hun volkse humor. Humor ook wat gedateerd in de politiek correcte samenleving van vandaag.