Tres Hombres Buenos (1963)

Hij bestond nog niet echt : de paella western...tuurlijk, er waren al wel Spaanse westerns maar die leken nog volstrekt niet op de latere Italiaanse co- producties. Deze komt inhoudelijk al wat dichter in de buurt, al doet de titel nog anders vermoeden. Bovendien werd het scenario geschreven door Coyote bedenker Mallorqui, die later minder actief zou zijn in het paellagenre en zich liever baseerde op de Amerikaanse modellen.

Maar we zijn reeds in het ons vetrouwde Andalusië en we hebben 2 moreel ambigue buddies, we hebben een wraakmotief, plus een heleboel latere gekende paella regulars in de cast zodat dit toch gedeeltelijk een voorloper is van wat komen ging. Dat geldt niet meteen voor het begin, dat lijkt op een giallo of een chili western mystery waarin zeven thugs huize Don Cesar overvallen, de leider van die bende zien we slechts van de rug en hij blijkt zowaar een giallo slasher outfit te hebben aangetrokken -incl. hoed en zwarte handschoenen- waarmee hij gememoreerde verwurging uitvoert.

Helaas blijkt avenger Don Cesar- een Spanjool trouwens- vertolkt te worden door de wederom nietszeggende Horne, reden genoeg om hem te voorzien van 2 companen in zijn strijd voor gerechtigheid : de - letterlijk dan - grote Piaget als de in het zwart gehulde pistolero Joao de Portugees, en niemand minder dan Sancho als- verrassend- Mexicaanse bandiet en ouwe buddy van Piaget. Hij is reeds dominant aanwezig, maar heeft hier nog niet dat overdreven Mexicaanse accent en werd zo te horen door een ander nog gedubd.

Aan de kant van de baddies treffen we ook enkele gekende gezichten aan als Sambrell, even maar trouwens, Hundar en Baldassare als henchmen van de white collar crooks. Zoals gezegd slaat het verhaal van een rechttoe rechtaan wraakmissie geleidelijk om en komen de 2 buddies Sancho en Piaget meer op de voorgrond, reeds een voorproefje van de spaghettikomedie's die zouden volgen maar nog niet te kluchtig. Voor liefhebbers van rauw nihilistisch geweld in de latere genrestijl zal dit tegenvallen, lage bodycount vooral geleverd door een siege shoot out op het eind. Dat "duel in de kelder "was wel leuk gevonden, alleen...in een kelder zonder licht zie je zo weinig hè. Let trouwens ook op de reeds bemodderde straten van het stadje die we later zoveel zouden zien maar toen nog niet gebruikelijk waren. Het whodunnit aspect dat eerst de hoofdmoot lijkt te zijn icm het wraakmotief, werkt weer eens niet en al ruim van tevoren begrijp je wie de opperthug is.

De score van Parada die later nog heel veel paella's van muziek zou voorzien is ook nog grotendeels in klassieke sferen.

Film is slechts in Spanje uit op DVD, en hoewel niet te slecht vooral voer voor completisten.