Sa Ilalim ng Cogon (2005)

Met weinig budget gedraaide combinatie van verschillende genres. Het begint als een misdaadverhaal en vervalt daarna in een mysterieuze sfeer met vleugjes horror, dan een berg romantiek, dan weer een vleugje horror en nog actie ook. Het is alleen zo ongestructureerd en amateuristisch dat het nu niet bepaald een geweldige ervaring is. Cogon is het hardnekkige gras wat ien die omgeving overal en nergens groeit. Voor wie het nog niet wist...

Op het IFFR kwam de regisseur nog even wat vertellen en na de voorstelling was Gert Jan Zuil er om met hem te praten over de film en waarom hij vond dat deze film op het festival thuis hoorde. Hij prees, hoe onbegrijpelijk dat dan ook moge zijn, de verfrissende kijk op het horrorgenre en alle zijpaden die deze film neemt. Tja, het is nu al het zoveelste jaar dat ik bij een slechte Aziatische film na de film een lofuiting hoorde van deze zelfde man. Hij koos de film mede omdat deze totaal niet leek op andere Filippijnse films die hij zag... Ook vond hij de muziek zeer bijzonder, wat op zich ook nogal vreemd commentaar is. Goed er zitten wat triphop beats bij enkele actiescènes, maar ongebruikelijk kun je het amper noemen. Verder zijn het de gebruikelijke spannende klanken en de gitaar die de romantische scènes ondersteunt. Het werkt wel goed natuurlijk. De regisseur vertelde dat de componist, Malek Lopez, zowel klassieke training heeft gehad als dat hij beïnvloed was door zijn werk als lid van een triphop band. En dat is ook prima te horen aan zijn score.