Straight Shooting (1917)

Fans van John Wayne mogen deze western niet aan zich voorbij laten gaan, aangezien hier twee van de belangrijkste invloeden op The Duke hier voor het eerst samenwerken. De regisseur is John Ford die zijn speelfilmdebuut als regisseur maakt met de legendarische Harry Carey in de hoofdrol. John Waynes respect voor Carey was zo groot dat hij van het beroemde shot aan het einde van The Searchers een eerbetoon maakte aan dit westernidool. Dat beroemde loopje is hier overigens te zien in een spannende shoot-out, maar deze western valt vooral op door de visuele flair die vanaf de opening zichtbaar is.

Het verhaal betreft een vete tussen een boerenfamilie onder leiding van Sweet Water Sims [George Berell] en veebaron Flint [Duke Lee] die geen enkel middel schuw om Sims te dwingen afstand te doen van zijn boerderij. Uiteindelijk stuurt Flint zijn handlanger Cheyenne Harry [Harry Carey] om een definitief einde te maken aan de vete, maar die krijgt berouw wanneer hij kennis maakt met de familie Sims. Een zeer onderhoudende western, niet te missen voor fans van het genre.

Debuut in de langspeelfilm van John Ford - gecrediteerd als Jack Ford - waarin farmer George Berrell zich moet verdedigen tegen een bende rangers die uit is op zijn land. Dat geeft aanleiding tot allerlei intriges en acties, ter entertainment van de kijker. Ster van de film is Harry Carey die hier als acteur ook wel het meest indruk maakt.

Maar vooral is het genieten van de longshots waarin cowboys met of zonder vee door het landschap razen, en natuurlijk de finale belegering van de farm. Een ander hoogtepunt is het duel tussen Carey en Vester Pegg, met enkele close-ups die de spanning opvoeren. Ook op te merken is het stuntwerk waarbij cowboys vlotjes (half) van hun paard vallen. Heel fysiek allemaal. Van Ford heb ik nog niet veel gezien, maar zelfs deze heel vroege western smaakt naar meer.