Inishiêshon Rabu (2015)

Doorsnee.

Een film die zichzelf een beetje in de voet schiet door vooraf met een dom "er zit een twist in deze film dus niet doorvertellen!" bericht komt. Als je de kijker extra attent wil maken op een twist en zo eigenlijk de twist zelf verpest ... mission accomplished.

Sowieso al redelijk overdreven want na de laatste 20 jaar aan cinema is het niet hebben van een twist zowat de grootste mogelijke twist. En de uiteindelijk twist is ook niet zo heel speciaal, maar dat komt misschien omdat je als kijker té attent bent en het dan ook wel een beetje ziet aankomen. Dat en het feit dat ze de hele twist nog even op een Saw-manier moeten uitleggen.

Beetje raar allemaal want eigenlijk is dit een romantisch drama, zo eentje dat niet echt een twist nodig heeft. Het is alleen redelijk clean en braaf, maar het werkt wel redelijk. Nogal dik aangezet, personages zijn redelijk cliché, maar het is best lief en aandoenlijk.

Tsutsumi blijft wat doorkwakkelen. Zijn glorieperiode ligt al een hele tijd achter hem, echt goeie films weet hij niet meer te maken. Slecht is dit niet, vervelend ook niet (als je je niet teveel irriteert aan de hype rond de twist) maar erg memorabel vrees ik ook niet.

3.0*

Ik lees geen Japans en de openingstekst was niet ondertiteld, maar uit de opmerking van Onderhond hiervoor maak ik op dat de film begint met een waarschuwing dat er een twist in zit. Nou zal dat ook zonder die waarschuwing niemand ontgaan zijn, want het verhaal kent een A- en een B-kant met data-aanduidingen, die voor een deel nogalopvallend parallel lopen. De regisseur heeft het nodig gevonden de film af te sluiten met een chronologische index van het verhaal. Net als de kennelijke waarschuwing vooraf wat mij betreft tamelijk overbodig eigenlijk.
Inhoudelijk zijn het twee weinig verrassende romantische verhalen met wat doorsnee ontwikkelingen. De meer gevarieerde B-kant vind ik duidelijk beter en geloofwaardiger dan de nogal gezapige A-kant.