Kurai Tokoro de Machiawase (2006)

Jammer dat ik deze sobere film een laag punt moet geven. Ik heb een zwak voor ingetogen, traag drama, maar Kurai Tokoro De Machiawase is helaas regelmatig gewoon ronduit saai en biedt te weinig diepgang. Bij veel scènes kreeg ik een gevoel van: "ja-ha, I got the point".

Na de openingsscènes volgen 2 blokken met de voorgeschiedenis van de twee hoofdpersonages waarvoor veel tijd genomen wordt. Met name Akihiro stijgt daarbij niet boven het niveau van een sjabloon uit. 20 minuten voor het einde verandert de film plotseling van genre, zonder dat echt ingelost wordt wat er aan verwachtingen in het dikke anderhalf ervoor is opgebouwd.

Uitermate bevallige film over een blinde jonge vrouw en een onbekende indringer. Anders dan in Audrey Hepburn’s Wait until Dark zit de spanning niet in de bejegening van de blinde door haar “belager” (sic), maar in de ontwikkeling van de onderlinge relatie van de twee personages. Dat rechtvaardigt ook de lange speelduur. Door op verscheiden momenten in de film knap te manoeuvreren met verschillende camerastandpunten bij het cruciale incident op het station bouwt regisseur Daisuke Tengan bovendien aan een verrassende plotwending.

Mooi camerawerk met fraai gebruik van licht als contrast voor de duistere wereld van de jonge vrouw. En het blijkt maar weer: als de beelden voor zich spreken heb je niet veel dialoog nodig om een verhaal te vertellen.

Een geweldige rol van de charmante Rena Tanaka, die haar blind zijn op zeer geloofwaardige wijze gestalte geeft. Erg mooi.