Cheon-nyeon-yeo-woo-yeo-woo-bi (2007)

Geef Me de Vijf

Zuid-Koreaanse animatie. Je blijft nieuwe dingen ontdekken. Lekker onbevooroordeeld aan Yobi begonnen. Onbekend filmpje, nog nooit van Seong-Kang Lee gehoord.

Heb eigenlijk weinig op of aan te merken bij Yobi, the Five-Tailed Fox. Ze wist moeiteloos mijn aandacht vast te houden. Hoewel het verhaal toch niet echt overloopt van spanning en betovering, weet het op de juiste momenten te pieken, ziet het er goed uit en zit er een degelijke consistentie in het verhaal.

Leuke, grappige details, als een spijkers-etend buitenaards knuffelwezentje met een luier om. Op piekmomenten schitterende plaatjes. Een voorzichtige vergelijking met Ghibli op gebied van karakters en symboliek. Yobi heeft wel een hele eigen, aangename visuele stijl.

Kortom: sympathiek filmpje dat weinig fout doet en er prachtig uitziet.

Beter dan Mari.

Ik kende Seong-kang Lee al wel, en hoewel niet perfect wist Yobi me beter te bekoren dan Lee's eerste.

De achtergronden zijn vaak prachtig, zo ook al het dode wat geanimeerd moet worden. Maar de mensen en andere beestjes zien er vaak niet al te best uit. Lee probeert ze wat weelderiger te animeren dan normaal in Aziatische animatie, maar de animatie zelf is hoekig en houterig. Niet al te mooi effect. Jammer, want dat maakt dat de film eigenlijk constant visueel tegenstrijdig is.

Tempo is ook niet al te best, maar individuele scenes zijn vaak wel erg mooi. Eerste deel doet inderdaad sterk denken aan Ghibli (maar met wat obligatoire en compleet overbodige bad guys), tweede deel staat daar haaks op en hoewel ook wel sterk op zichzelf voelt nogal sterk als iets wat er aangeplakt is. Zoals vaak in Koreaanse films mikken ze op teveel doelen en raken ze niet al te veel.

Toch blijven afzonderlijke elementen boeien. Sommige shots zijn prachtig, sommige scenes aandoenlijk en een aantal momenten erg fijn en relax. Maar als geheel wil het niet echt vlotten. Te zenuwachtig en te geknutseld om echt lekker te lopen.

3.0*