Hitler, Connais Pas (1963)

Vreemd dat hier nog niet op gestemd is, want er lopen hier aardig wat coming of age/cinema vérité buffs rond die vooral als dit soort films ook nog in z-w is al helemaal hysterisch worden van enthousiasme. Mischien komt het omdat Blier niet tot de auteurs wordt gerekend...

Hij was zelf pas 22 toen ie dit project filmde, en zijn kluchten lagen nog in de verre toekomst.

Volgens de openingscredits betreft het hier de portretten van 11 jonge mensen die in 63 20 waren of zouden worden. Disclaimer: de 11 zijn "toevallig" -sure- gekozen en geen toonbeeld voo/rvan hun generatie, zij treden ook niet op als woordvoerders van die generatie.

Vervolgens zien we de studio, en krijgen we te lezen dat de 11 elkaar niet kenden of zagen tijdens de opnames, die dus daarna niet alleen aan elkaar zijn gemonteerd, maar soms ook zodanig dat het lijkt alsof de 11 elkaar becommentarieren.

Waarna we dus 11 talking heads te zien krijgen tegen een zwarte achtergrond, 6 jongetjes en 5 meisjes, wie Zouzou is weet ik niet maar ik vermoed het model dat we ook op de poster zien, net als de meeste anderen vaak druk paffend.

Ze vertellen eerst over hun uiteenlopende achtergronden, vervolgens komen werk, studie, vrije tijd en sex, ja dat lezen jullie goed- aan de orde, en de onvermijdelijke toekomstverwachtingen.

De sex dan. Meest opvallend is naturlijk het snolletje dat openlijk toegeeft dat ze het met iedereen doet en haar omgevening slechts gebruikt om haar beter van te worden. Sorry, maar snolletjes die openlijk toegeven dat ze snolletjes zijn, kun je vergelijken met goede godART films: iedereen praat erover maar niemand heeft ze ooit gezien... ik denk dat het een schreeuw om hulp is, en ik denk dat dat zgn. zielige lumpengrietje dat al moeder is en in een pension woont, een honderd keer groter snolletje is...

De rest was tamelijk doorsnee spul, behalve een proto-68 studentje dat over Marx zat te kakelen, maar die is vrij weinig in beeld en bovendien overduidelijk gay.

Het interessantst dan nog was een karikaturaal balletje met hoornen bril uit een ondernemersgezin, die gozer was GENIAAL ,zich uitdrukkend in zinnen als "de liefde is een buitengewoon moeilijk onderwerp om te analyseren " of " ik ken ook arbeiders en eigenlijk zijn het ook gewoon mensen " etc. Viel bijna van mijna stoel van het lachen.

Deze zgn. objectieve docu heeft een duidelijke moraal aan het slot, waarvan niet toevallig het "snolletje " het slachtoffer is...

Sommigen zien hierin een voorbode van mei 68, maar ja dat soort voorspellingen achteraf is weinig zinvol. Zoals ik al zei krijgt dat radicale studentje vrij weinig ruimte, en snolletjes zijn van alle tijden.......

Score van Georges Delerue.