Ju-yon-sai (2006)

Minimalistisch Japans drama dat kwa tempo wel wat weg heeft van Tokyo.Sora. Vond de laatste wel mooier gefotografeerd, maar echt pakken doet dit genre me niet. 2,5-3*

Over het algemeen genomen wel een vrij sterke film, met mooie beelden. Erg goed begin, sterk middenstuk, dat naar het einde toe eigenlijk net iets te lang doorging. Ik had moeite om mijn aandacht er bij te houden zelfs, maar dat lag niet aan de film zelf. Want sommige scenes bleven zeker op mijn netwerk gebrand staan, de rest van de dag.

Ik geef 4*, omdat ik de thematiek en de drama stukken wel mooi vond. Alleen jammer dus van het einde, vond het een beetje abrupt eindigen.

Nu ik erover nadenk, op een gegeven moment, vond ik het wel erg verwarrend worden wie nou eigenlijk wie was.

Verder viel het mij ontzettend op, dat er tijdens de hele film niet werd gepraat door de mensen in de zaal.

Plan B was nadat ik wat te laat was voor mijn oorspronkelijk geplande film deze film zien.

Mooie film, regisseur om in de gaten te houden, maar helemaal rijp is hij nog niet.

Intelligente, bedachtzame film over puberteit, opgroeien en volwassen worden. Werkt in een traag tempo naar een sterke emotionele climax toe. Verwacht daar trouwens ook geen aanzwellende violen of sentiment, want climax moet je in verhouding zien met de rest van de film.

3.5*

Er werd tijdens de Q&A trouwens gesproken over de scenarist met wie deze regisseur samenwerkt. Nou heb ik eerder een film van die scenarist gezien, een die hij ook regisseerde (The Soup One Morning), las ik deze film daarmee vergelijk is de vooruitgang enorm.

Fijn.

Mooi drama, dat jammer genoeg wat te lijden heeft onder het gewicht van z'n thematiek. In plaats van een wat emotievere film ligt de thematiek er wat te dik op bij momenten, waardoor het geheel wat prekerigs krijgt en het drama nooit helemaal tot z'n recht kan komen.

Met het tempo is zeker niks mis. Lekker kabbelend, Hiromasa geeft z'n personages goed de tijd om in de film te groeien. Visueel strak, hoewel de losse camerastukken mij minder konden boeien. Verder ook belange na niet zo gestileerd als het werk van Ishikawa, maar bij momenten wel lekker strak camerawerk.

Acteerwerk is verder ook van hoog niveau. Opvallende rol weer van Shota Someya, toch een acteur om in de gaten te houden. Trekt in elke film waar hij opduikt sterk de aandacht naar zcih toe. De regisseur vertolk ook best een goeie rol trouwens, toch altijd apart als een regisseur in z'n eigen films ook voor de camera opduikt.

Goeie film dus, jammer dat het iets te belerend overkomt en het drama daardoor nooit de nodige impact krijgt. Wel een regisseur om in de gaten te houden.

3.5*