Sakigake!! Kuromati Kôkô: The Movie (2005)

Heerlijk!

Yamaguchi toch wel een favorietje. Zeker niet voor iedereen, maar wie wel wat heeft met de knotsgekke Japanse humor met deze absoluut een keer proberen.

De manga en anime waren er al, en beslist niet de makkelijkste reeks om over te zetten naar live action. Veel verhaal moet je niet verwachten, wel veel sketches en verkleedpartijen. En echt gestoorde humor. De scene die de climax op het einde vervangt is gewoon priceless.

Erg tof filmpje dus, maar als je een normaal verhaal wil, of het niet zo ziet zitten dat 40jarige venten broekies van 16 spelen dan kan je deze beter gewoon vergeten. Zeker als er dan nog wat apekostuums en mecha-tonnetjes bijkomen.

Maar lang geleden dat ik nog zo hard had gelachen.

4.0* en een uitgebreide review

Ik weet het niet met de Japanse komedies. Altijd erg absurd en juist dat kan ik erg waarderen, maar soms werkt het niet, en ik vind het moeilijk om de vinger erop te leggen waarom ik de ene film echt fantastisch vind, terwijl ik een andere film maar een flauwe bedoeling vind. De enige redenen die ik kan bedenken liggen in de timing en in het vermogen een verhaallijn op te zetten, die niet totaal random is, maar wel voortdurend weet te verrassen. Ik schiet er weinig mee op, want wanneer noem je iets verrassend, en wanneer noem je iets compleet random? Ik zou niet weten hoe de scheidslijn te trekken, behalve door middel van het criterium: kon ik er om lachen of niet? Waarmee we terug bij af zijn.

Deze film begint erg goed met een bijzonder droog overzicht van de geschiedenis van de school met alle keren dat de school compleet vernietigd werd, en met de scholier de potloden eet, maar daarna wordt het toch snel minder. Een hoop elementen die veel potentieel hebben; inderdaad de gorilla's en de robots en wat nog meer, maar het komt er niet helemaal uit. In plaats van het achteloos voorbij te laten komen, waardoor je denkt: "Wat heb ik nu net in hemelsnaam gezien?", lijkt de gekte soms iets teveel benadrukt te worden. Toch af en toe aardige momenten, bijvoorbeeld met de shaolin training sessie, die er lekker idioot uit zag, en een korte intermissie in de vorm van een programma met twee mannen (o.a. de vader uit Visitor Q) als dik konijn verkleed die te droog voor woorden zijn.

Visueel aardig in beeld gebracht, maar met name de muziek is sterk. Lekker veel gitaar, wat sowieso goed past bij het punks op een middelbare school sfeertje. Ook de muziekediting is goed, bijvoorbeeld wanneer er geswitcht wordt van gitaarmuziek naar dreigende gitaarmuziek wanneer dat passend is.

Uiteindelijk nog wel redelijk vermakelijk, maar helaas niet zo grappig als ik had gehoopt. 2,5*.