La Noche de las Gaviotas (1975)

Deze film is verlost van de minpunten die de twee vorige prenten in de "Blind Dead" serie hypothekeerden. Hier is de sfeerschepping efficiënt. Wat ik me nog herinner zijn de angstige blikken van de zichtbaar geterrorizeerde bewoners van het nietige dorp, het bloedige satanische ritueel en de mooie beelden van de geruisloze paarden met de middeleeuwse Tempeliers tegen de achtergrond van een stormachtige kust. Zeker genietbaar voor liefhebbers van Euro-Horror uit de jaren zeventig.

Wie de Blind Dead serie volledig wil aanschaffen, is best gediend met de Regio 1 Special Edition van Blue Underground. Daar heb je de 4 films in het Spaans en met Engelse onderschriften. Bij de AnchorBay UK box-set ontbreekt bij sommige films de Spaanse soundtrack, maar die is wel een heel stuk goedkoper.

Uiterst sfeervol werkje en een goede afsluiter van de Blind Dead reeks.

De toon wordt gelijk al gezet met een mooie flashback waarin een rondborstige vrouw aan stukken gehakt en deels verorbert wordt. Het bloed vloeit rijkelijk en over naakt hebben we ook niet te klagen.

Eenmaal in het heden (in 1975 dan) wordt het voor de hoofdrolspelers erg ongemakkelijk als ze totaal niet welkom blijken te zijn in het dorp waar de man dokter moet worden. Altijd leuk die klassieke dorpelingen die onze held met de nek aankijken.

Gelukkig wordt na het zetten van de goede sfeer niet al te lang gewacht met het introduceren van de Blinde (on)Doden, en de aanblik van de creaturen die uit hun graven herrijzen en in geweldige slow motion op hun paarden aan komen galopperen blijft je wel even bij. Helaas wordt dit trucje wel iets te vaak gebruikt, maar het verhaal van de zeemeeuwen (de zielen van de geofferde meisjes) was best wel eng en indrukwekkend vertelt.

De blinde Tempeliers zijn net zo indrukwekkend als altijd met hun uitgemergelde koppen en gehuld in hun gewaden, rijdend op hun paarden, maar nu merkte je wel dat die magere handen niet al te dreigend en zelfs een tikkeltje lachwekkend zijn. Het eind van de film is met de belegering van het huis op z'n Night of the Living Dead's spannend, maar het eind iets te gemakkelijk.

Verder zijn er nog wel een paar kleine minpuntjes te vinden (de beelden bij nacht zijn overduidelijk overdag gefilmd), maar het is allemaal best spannend en de Blind Dead krijgen met Seagulls een waardig afscheid.

Sfeervolle afsluiter van de Blind Dead-reeks van regisseur Amando de Ossorio. Wederom herrijzen de op bloed beluste, blinde en gemummificeerde tempeliers op hun uit het graf om alleen op gehoor hun slachtoffers te lokaliseren.(iets wat dit keer vrij minimaal was te zien) De film is net als de drie andere zeer goedkoop gemaakt, maar het is toch knap hoe er met minieme middelen een geslaagde griezelfilm is gemaakt. Het zichtbaar gebrek aan geld kan soms wel hun tol eisen, vooral de belichting in de nachtelijke scènes laat wat te wensen over. Tevens is acteerwerk van zeer uiteenlopende kwaliteit. Toch is La noche del gaviotas niet weg te zetten als een simpele zombiefilm, want de film herbergt daarvoor teveel diepgang. En gaat over een dorp dat in een jaarlijks ritueel maagden aan de tempeliers offert, waarbij de ondode orde een oeroude zeegod aanbidt. Dat concept van een gesloten gemeenschap die gebukt gaan onder een kwade invloed wordt goed uiteen gezet. De zombies zijn hierbij feitelijk maar van secundair belang. Ook het eind is net iets te gemakkelijk maar dat neemt niet weg dat dit een heerlijk film is. Plus dat deze zombies in kwestie behoren tot de meest tot de verbeelding sprekende ondode creaturen. Ze vervelen mij naar vier delen nog steeds niet.

Na het vrij zwakke 3e deel komen de zoals altijd fantastisch uitziende tempeliers met een ongekende wederopstanding. Want dit 4e deel is niet alleen veel beter dan het 3e deel, maar is zowaar zelfs het sterkste deel uit de gehele reeks.

Fantastische sfeer zoals altijd, maar wat deze beter maakt dan alle andere delen is het veel betere acteerwerk en het verhaal.

Qua verhaal het beste deel van de vier delen telkens geregisseerd door Amando de Ossorio. Gelukkig is ook de fijne locatie van de ruïne terug in vergelijking met het derde deel. De film opent goed met de offerring van de rondborstige Susana Estrada door de tempeliers. Daarna krijgt de kijker nog wat naakt te zien van Julia Saly die ook een slachtoffer wordt van de tempeliers. Op gebied van gore blijft het helaas wat magertjes, al blijven de zombieachtige tempeliers er prachtig uitzien. 6,5/10