Al di Là dell'Odio (1972)

Hij moet bestaan : de slechtste spaghetti aller tijden...dit is alvast een goede kandidaat.

In mekaar geflanst door z- regisseur Santini, cult buffs waarschijnlijk het gekendst vanwege zijn semi-giallo LPSGA. Dit is schijnbaar 1 van zijn 2 spaghetti's, ben niet meteen nieuwsgierig naar de andere geworden.

Geinspireerd zoals meerdere seventies spaghetti's door soldier blue , gaat het weer eens over de uitbuiting, vervolging en uitroeiing van de indianen, welke stam precies komen wij nooit te weten. Hoewel deze indianen zijn uitgerust met fraaie basisschoolcarnaval indianentooien en een volmaakt klukluk taaltje spreken, vermoeden wij toch dat het hier authentieke Italianen betreft: sommigen verraden zich door hun blauwe ogen zoals de sjamaan, maar het feit dat ze hun afasische " bleekgezicht met dubbele tong praat , ik niet vertrouw " gebrabbel ook in het Italiaans uitspreken lijkt me het doorslaggevende bewijs voor de stelling dat we hier naar een niet geheel geslaagd verkleedpartijtje zitten te kijken....let ook op de tooi van Cameron.

Budget nihil, inspiratie eveneens. De searchers und kein Ende : de gebruikelijke overval op een ranchersgezin door roodhuiden en de ontvoering van de dochter, i.c. Luana- wat een originele naam- die door de natives wordt geadopteerd en de Grote Liefde wordt van Vliegend Hert ( sic) Cameron, opvolger van stamhoofd Zwarte Wolk...helaas is deze Luana tamelijk lelijk, dus daarvoor hoeven we dit ook niet te zien.

Zoals gezegd heeft ook haar broer de slachting overleefd, deze zal eenmaal volwassen en luitenant in de US cavalry geworden de kans krijgen om zijn zus terug te vinden en familie te wreken. Helaas wordt zijn eenheid afgeslacht in een hilarisch knullige sequentie, vooral memorabel vanwege de heel lange en komische doodstrijd van sgt. Austin.

Zo strompelt de film volledig voorspelbaar voort naar het nihlistische slot, waarvan de strekking reeds was aangeduid door de voice- over in het begin, die begeleid door stock footage ons leerde over het Rood en het Wit, en hoe hun strijd afliep.

Die stock footage is goed voor ong. 20 minuten van de speelduur waaronder alle footage die visueel de moeite is, de "kenners " op cinema. nl prijzen dan ook "sommige actiescènes die heel behoorlijk zijn " , dat ze afkomstig zijn uit andere films doet er niet toe schijnbaar. Trouwens : we zien hier stock footage uit een film waarin een posse in een ravijn wordt aangevallen door een bende...vliegende gifslangen, weten de echte kenners uit welke film dat is ? Kwam me vaag bekend voor.

Verder valt over deze wanproductie niets goeds te melden, het is niet eens so bad it's good. Hierbij vergeleken is een qua opzet, verhaal, setting ( Toscane als indianenland... ) en budget vergelijkbare film als una donna chiamata Apache een meesterwerk.

Is voor Belgische z- spaghetti fans te zien dankzij de Franse DVD die de Italiaanse audio bevat en Franse onderschriften.