Mon Colonel (2006)

Wat een prachtige film is dit.

Het verhaal gaat over een erg gevoelig onderwerp in de recente Franse geschiedenis - de onafhankelijkheid van Algerije. De historische gebeurtenissen en de narigheden daarvan - martelen, executies, gepruts ver over de rand van wat wettelijk uit te leggen valt - worden mooi verweven in het verhaal van de luitenant en zijn gewetensbezwaren. En het verhaal van de luitenant wordt ook weer prachtig aan de tegenwoordige tijd verbonden - met een geniaal gevonden plottwist die de film echt nog een extra geeft.

Heel mooie rollen van Olivier Gourmet, Robinson Stévenin en ook Charles Aznavour. De zwart-wit beelden spreken daarbij misschien wat meer dan de kleuren van de tegenwoordige tijd. Maar dat komt misschien omdat de nadruk wat meer op de historie ligt - tenminste, dat lijkt zo, totdat de plottwist het verhaal afmaakt.

En als het verhaal dan teneinde is, en alles duidelijk is, is er nog maar een ding te doen, een enkele mogelijke reactie - frituur eten aan zee, met de tranen op je wangen. Prachtig.

Iedere koloniale mogendheid heeft zijn minder fraaie geschiedenis. Het kritische (en voor de Fransen uiterst gevoelig liggende) verhaal over de bezetting van Algerije, laat vooral de morele en ethische kant zien. Het geheel is verweven in een misdaadverhaal, onder het mom: "door gebeurtenissen uit het verleden begrijp je het heden". Helaas komen de wisselingen tussen heden en verleden (flashbacks) geforceerd over. Hoewel door de cast uitstekend gespeeld, had de film meer spanning kunnen gebruiken.

Film was heel traag, wel een mooie geschiedenisles maar het kon me toch niet bekoren.