The Robber Symphony (1936)

Wat een fantastische film. Vandaag bekeken met mijn vader. Heerlijke sfeertje heeft de film met hele mooie muziek. Misschien iets te lang maar toch prachtig.

De film begint in een prachtig (Italiaans) stadje. Prachtige oude gebouwen die een hele mooie sfeer afleveren. De donkere sfeer bij nacht in de stad is prachtig. Een jongen van een jaar of 11 woont daar samen met zijn moeder en opa en met de hond en de ezel. Ze wonen onder de verhuurster waar ze op een avond ruzie mee krijgen. Een van de bewoners vertelt de jongen de staldeur open te houden om de vrouw terug te pakken.

De jongen gaat de stal in en laat daar een brande sigaret in de stal vallen. 's Nachts steelt een rover, via de stal, het geld van de verhuurster maar zit vast vanwege de brand. Daarom stop hij het geld in een piano die in de stal staat. De familie kan nog net de piano en de ezel, die bijde in de stal staan, van de ondergang redden.

Ze overnachten in de plaatselijke herberg, waar een roversbende verblijft (die ook het geld wilde stelen). De moeder en opa worden dronken en de rovers gaan er vandoor met de piano. Het probleem is alleen dat de jongen aan het slapen is op de piano en dus ook wordt meegenomen. Samen met de ezel en de piano wordt de jongen op een roeiboot gezet maar de hond jaagt een rover weg waardoor de jongen, de ezel, de hond en de piano aan een avontuur beginnen.

Vanaf daar begint de film een beetje een roadmovie te worden. De jongen gaat op zoek naar z'n moeder (die in de gevangenis beland omdat ze verdacht wordt van het stelen van het geld). Hij loopt door de bergen, achterna gezeten door de Rovers. Er ontstaan prachtige beelden die veel van het zelfde zijn, maar toch elke keer anders. En het blijft boeiend. De Rovers, in een koets die lijkt op een groot wijnvat, communiceren prachtig met elkaar door middel van muziek.

De film levert mooie plaatjes op met prachtige personage's. Je hebt een prachtig duo, allebei met klarinet, die me deden denken aan Chaplin. Er is ook een fantastische dikke man die een mooie kapiteins pet op heeft. Daarbij heeft hij een prachtige rossige snor met mooie stekels. De muziek keuze is ook fantastisch. Prachtig hoe sommige personage's op de muziek lijken te dansen.

Alleen het jammere aan de film is toch dat hij een tikkeltje te lang duurt. Het laatste gedeelte is zo'n eind goed, al goed einde. De Rovers worden gepakt door de jongen, en de familie is uit de financieele problemen. Aan de andere kant past dat ook echt bij zo'n film. Als de film op MovieMeter zou staan zou de film een dikke 4* krijgen

P.s. Kos, zou jij de film misschien kunnen toevoegen? Ik hoop dat de film aan de eisen voldoet. Alvast bedankt!

Vorige week zaterdag heb ik deze oude prent mogen aanschouwen in een besloten bioscoopvoorstelling ter ere van een filmhuiscollega die zijn 6de decade op originele wijze wilde vieren.

Iedereen was na afloop erg enthousiast over wat ze gezien hadden, maar mijn enthousiasme beperkte zich tot het feit dat het eten klaarstond.

The Robber Symphony dateert uit 1936, en daar wil ik best rekening mee houden, ik zie wel vaker oudere films, die mij toch zeer weten te raken. (zie als voorbeeld mijn eigen nummer 1)

Hier ergerde ik mij voornamelijk aan de slechte acteerprestaties. Vooral de vrouw die haar geld kwijt was haalde het bloed onder mijn nagels vandaan. De humor is van hetzelfde kinderachtige niveau als in "De boefjes."

Daarbij is de speelduur ook nog eens vééél te lang.

Toch geef ik wel 2.5* omdat het verhaal wel erg leuk is, en sommige shots er erg mooi uitzien.